ยุไม่น้อยแล้ว แม่ควรต้องหาเมียให้เป่าเกินสักคนไหมจะได้สืบเชื้อสายของตระกูลจางเราต่อไป”
แม่เฒ่าจางกลอกตา “แหม เจ้าเก่งนักไม่ใช่รึ อยากแยกบ้านนี่ ทำไมตอนนี้มาเรียกข้าว่าแม่ล่ะ”
จางต้าเหออดทนไว้ เขาอยากแยกบ้านจริง ๆ
แต่พอใจเย็นลงแล้วจางต้าเหอคิดว่าต่อให้จะแยกบ้านก็จะแยกเช่นนี้ไม่ได้
ตอนนี้แม่เฒ่าจางมีเงินไม่น้อย ถ้าไม่หาทางเอาออกมาจะแยกได้อย่างไร
วันนั้นจางต้าเหอพูดเรื่องแยกบ้านออกมาโต้ง ๆ ก็เพราะเลือดขึ้นหน้า จึงพูดอะไรไม่คิด
แม่เฒ่าจางคีบเนื้อชิ้นหนึ่งเข้าปาก ยิ่งกินยิ่งอร่อย ช่วงนี้มีลาภลอยเข้ามาตั้งมากมาย ต้องกินดีหน่อย นางกินไปพลางมองจางต้าเหอไป
เมื่อก่อนแม่เฒ่าจางชอบจางต้าเหอที่สุด เพราะจางต้าเหอหาเงินได้ แต่ตอนนี้จางต้าเหอจะแยกบ้าน เรียกได้ว่าล้ำเส้นของแม่เฒ่าจาง นางจึงมีทีท่าต่อจางต้าเหอไม่ดีนัก
“แม่ พูดเรื่องอะไรกัน วันนั้นข้าแค่เลือดขึ้นหน้าไปหน่อย แม่คิดดูสิ ข้าจะแยกบ้านจริง ๆ ได้อย่างไร เพราะนังชั่วจางซิ่วเอ๋อนั่นแหละที่ยุแหย่อยู่ข้าง ๆ จนข้าอารมณ์ร้อนและพูดอะไรไม่น่าฟังออกไป” จางต้าเหอขอโทษแม่เฒ่าจาง
แม่เฒ่าจางได้ยินแบบนั้นแล้วคิดตาม ก็พบว่ามีเหตุผล ไม่พูดอะไรไปครู่ใหญ่
เวลาน
