ตระกูลจางกำลังกินข้าวกันอยู่
การเปรียบเทียบสุดยอดของแม่เถาทำให้แม่เฒ่าจางหน้าเสีย
จางอวี่หมินอีกด้านกำลังใช้ตะเกียบคนแกงผักและข้าวในถ้วยตัวเอง พอได้ยินคำพูดแม่เถามือก็ชะงักไปนิดหน่อย
แม่เฒ่าจางรีบบอกทันที “หุบปากของเจ้าไปซะ ไม่กินก็ไสหัวไป”
แม่เถาได้ยินแล้วผงะ และรู้ตัวว่าการที่ตัวเองพูดเรื่องก้อนขี้ตอนกินข้าวไม่ค่อยดีเท่าไหร่
นางแค่นเสียงและเอ่ย “ข้าแค่จะให้เห็นภาพ ถ้าไม่ใช่ว่าจางซิ่วเอ๋อป่วน พวกเราก็คงไม่โมโหขนาดนั้น”
บัดนี้แม่เถาและจางต้าเหอตกลงกันแล้วว่าต้องทำให้แม่เฒ่าจางอารมณ์ดีขึ้นก่อน ค่อยเอาใจแม่เฒ่าจาง แล้วหาเมียให้จางเป่าเกิน ก่อนจะถลุงเงินของแม่เฒ่าจางให้หมด
หลังจากนั้นค่อยแยกบ้าน
การจะให้พวกเขายอมทิ้งเงินดั้งเดิมของตระกูลจางก็ว่ายากแล้ว ไหนจะเงินก้อนใหญ่ที่แม่เฒ่าจางเพิ่งได้มาเร็ว ๆ นี้ด้วย
ในสายตาแม่เถา เงินนั้นไม่ใช่ของตระกูลจาง แต่เป็นของครอบครัวนาง ให้ตัวเองเป็นคนใช้ก็ไม่ให้แม่เฒ่าจางใช้
ในเมื่อจะทำให้แม่เฒ่าจางอารมณ์ดี ก็ต้องถอนคำพูดก่อนหน้านี้ให้หมด จะถอนคำพูดนั้นไม่ง่าย แต่มีวิธีหนึ่งง่ายมาก นั่นก็คือโบ้ยไปให้จางซิ่วเอ๋อให้หมด
เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาเองก็กลายเป็นเหยื่อผู้บริสุทธิ์
