จะไม่เป็นแบบนี้แล้ว อย่างไรเสียพวกเราก็เป็นพี่น้องแท้ ๆ”
“เช่นนั้นเราก็รอดูแล้วกันว่าหลังจากนี้เขายังเห็นพ่อเป็นพี่น้องหรือไม่!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียงเย็น นางรู้สึกว่าจางต้าหูนั้นดื้อดึงเหลือเกิน
อย่าว่าแต่หลังจากนี้เลย ก่อนหน้านี้จางต้าเหอก็ไม่เคยเห็นจางต้าหูเป็นพี่น้อง!
จางต้าหูหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าแต่ไม่ได้โต้เถียงอะไรกับจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อเห็นจางต้าหูเป็นแบบนี้แล้วมีท่าทางอ่อนลง ถ้านางพูดเรื่องพวกนี้กับจางต้าหูก่อนหน้านี้ จางต้าหูจะต้องไม่ใช่อารมณ์นี้แน่ ๆ เขาต้องยอกย้อนกลับในทันที
ถึงตอนนี้จางต้าหูก็คัดค้านเหมือนกัน แต่ฟังอย่างไรคำคัดค้านของจางต้าหูก็ไม่มีน้ำหนักเท่าใด
เรื่องนี้บ่งบอกอะไร? บ่งบอกว่าจิตใจของจางต้าหูเริ่มสั่นคลอนแล้ว บ่งบอกว่าตอนนี้จางต้าหูเริ่มลังเล และอาจถึงขั้นที่จางต้าหูเองก็ไม่สบอารมณ์จางต้าเหออยู่เหมือนกัน
เดิมทีจางซิ่วเอ๋อก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะโน้มน้าวใจจางต้าหูได้ในคราเดียว
นางคิดแบบนี้แล้วจึงผ่อนคลายอารมณ์ตัวเองลงก่อนจะปริปาก “พ่อกินข้าวก่อนเถอะ ข้าเตรียมข้าวให้พ่อแค่มื้อเดียวของวันนี้เท่านั้น พรุ่งนี้พ่อไปกินข้าวกับพวกย่าเถอะ”
เฮอะ ในเมื่อจางต้าหูไม่อยากแยก
