บ้าน ก็ปล่อยให้จางต้าหูไปใช้ชีวิตลำบากกับคนตระกูลจางแล้วกัน
ไม่สิ จางต้าหูใช้ชีวิตลำบากคนเดียวต่างหาก!
คนอื่น ๆ ในตระกูลจางไม่ต้องทนอดทนหนาวหรอก และไม่มีทางต้องเหนื่อยด้วย!
จางต้าหูกำลังกินเนื้อกระต่ายอยู่ พอได้ยินแบบนั้นแล้วมือเขาที่ขยับอยู่ชะงักไปเล็กน้อย กินเนื้อกระต่ายช้าลงเล็กน้อย เขาต้องลิ้มรสให้ละเอียด ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ก็ไม่มีให้กินแล้ว
ตอนยังไม่เคยได้กินของดีจางต้าหูยังไม่กระหายเท่าใด
แต่พอของดีเข้าปากแล้ว จางต้าหูก็เริ่มกังวลว่าอนาคตอาจไม่ได้กินของดีเช่นนี้อีก
พอนึกถึงว่าพรุ่งนี้ต้องกินข้าวร่วมกับคนตระกูลจาง จางต้าหูก็เริ่มกินข้าวแบบไม่รู้รสชาติเสียแล้ว
หลังจากกินเสร็จ จางซิ่วเอ๋อเห็นจางต้าหูกินยันต้นหอมในกะละมังแล้วอดปากกระตุกไม่ได้ คนที่น่าสงสารย่อมมีจุดที่น่าชิงชัง
อย่างไรเสียจางต้าหูก็เป็นชายอกสามศอก ถือว่าเป็นคนทำงานเก่งในหมู่บ้านนี้
นี่ถ้าพาแม่โจวออกมาอยู่กันเองแต่แรกยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เนื้อก็คงไม่ถึงขั้นที่ปีหนึ่งก็ไม่ได้กินสักครั้งหรอก?
จางซิ่วเอ๋อเก็บของเสร็จแล้วก็กลับไป
ส่วนจางต้าหูเอากระดูกที่ตัวเองแทะแล้วเข้าปากแทะอย่างละเอียดอีกรอบ
จางซิ่วเอ๋อ
