! ทำไมไม่ไปปล้นเอาเลยเล่า!
อย่าว่าแต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่มี 100 ตำลึงเงินเลย ต่อให้จางซิ่วเอ๋อมีก็ไม่ให้แม่เฒ่าจางหรอก!
จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียงเย็น “ตอนแรกท่านย่าจะขายแค่ไม่กี่ตำลึงเงินไม่ใช่หรือ!”
“ตอนแรกคือตอนแรก! ตอนนี้คือตอนนี้!” แม่เฒ่าจางพูดอย่างโหดร้าย
จางซิ่วเอ๋อชำเลืองแม่เฒ่าจางอย่างเย็นชา ดูท่าการซื้อจางซานหยาจากแม่เฒ่าจางนั้นเห็นจะเป็นไปไม่ได้แล้ว เช่นนั้นตอนนี้ก็เหลือเพียงสองวิธี
หนึ่งคือหาคนที่พึ่งพาได้ไปช่วยซื้อจางซานหยาออกมา
อีกวิธีคือปั่นป่วนให้ตระกูลจางต้องแยกบ้านกัน
เมื่อแยกบ้านกันแล้ว ต่อให้จางต้าหูจะใช้ไม่ได้ขนาดไหนก็ไม่โขกสับจางซานหยาหรอก และไม่เอาแต่ดุด่าทำร้ายจางซานหยาด้วย
