ัน ตระกูลซ่งของเราไม่ยอมให้ใครมารังแกง่าย ๆ หรอกนะ”
คนตระกูลเถาได้แต่ดับโทสะลง
“เราจะไปกันแล้ว พวกเจ้าสองคนมัวยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น? ไม่มาส่งเราอีก?” แม่เฒ่าเถาแค่นเสียงเย็นพูดพร้อมมองไปที่แม่เถาและจางต้าเหอ
ทีแรกแม่เฒ่าเถาต้องการออกหน้าให้แม่เถา ทว่าตอนนี้นางเองก็มีความโกรธแค้นอัดแน่นในใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะแม่เถาและจางต้าเหอ นางจะสูญเสียเงินมากมายขนาดนี้หรือ? ไม่ได้ พวกเขาจะเป็นคนออกเงินนี้ไม่ได้ นางต้องหาทางให้แม่เถาและจางต้าเหอออกเงินจำนวนนี้
ถ้าเป็นเมื่อก่อน แม่เฒ่าจางต้องโมโหมากอย่างแน่นอนที่เห็นแม่เฒ่าเถาลากตัวจางต้าเหอและแม่เถาไป
แต่ตอนนี้แม่เฒ่าจางกำลังอารมณ์สำราญ ต่อให้ไม่ได้ 3 ตำลึงเงินที่เหลือนางก็พอใจแล้ว!
นี่มัน 22 ตำลึงเงินเลยนะ ต่อให้เอาแม่โจวและตัวขาดทุน 3 ตัวไปขายก็ไม่แน่ว่าจะได้ตำลึงเงินมากมายขนาดนี้!
ยิ่งคิดแม่เฒ่าจางยิ่งมีความสุข ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น เวลานี้นางไม่อยากไปคิดว่าคนอื่นจะเป็นอย่างไร
นางได้ตำลึงเงินมาก็เท่ากับมีทุกอย่างแล้ว!
แม่เถาและจางต้าเหอรีบตามคนตระกูลเถาไป
หลังจากออกจากหมู่บ้านมาอยู่ในที่ปลอดคนแล้ว เถาซานเหนียงชิงเอ่ยขึ้นก่อน “ท่านแม่ พรุ่งนี้ท่านต้องไปแลกกำไล
