สียเฉย ๆ ไม่พอ ยังต้องออกเงินให้ลูกสาวในบ้านที่ออกเรือนไปแล้วด้วย! น่าหงุดหงิดเสียจริง!
“ต่อให้พวกเจ้าจะเอาเงินพวกเราก็ไม่มีนี่! ตอนนี้พวกเรายังไม่แยกบ้านกัน เงินทั้งหมดอยู่ที่แม่สามีข้า!” แม่เถายืนยันจนถึงท้ายสุดเลยว่าไม่มีเงิน
เถาซานเหนียงอดแค่นเสียงไม่ได้ “นี่ซื่อเหนียง เจ้าพูดเช่นนี้ไม่ค่อยถูกนะ? เจ้าไปหลอกคนตระกูลจางยังพอได้ พวกเราหรือจะไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร? เงินที่จางต้าเหอหามาเจ้าเอาไปให้แม่เฒ่าจางหมดเลยจริง ๆ เหรอ? เจ้าแอบออมเงินไว้เองตั้งเท่าไรเจ้าลืมแล้วรึ? รีบนำเงินนั้นออกมาซะ!”
เถาซานเหนียงเองก็ไม่สบอารมณ์เท่าใด เป็นลูกสาวที่ออกเรือนเหมือนกัน เรื่องอะไรเถาซื่อเหนียงถึงได้ใช้เงินของที่บ้านไปก้อนใหญ่ขนาดนั้น?
จางต้าเหอยอมควักเงินให้ที่ไหน ไม่รอให้แม่เถาพูดอะไรเขาก็แทรกขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “บอกแล้วไงว่าเราไม่มีเงิน!”
“เจ้าโวยวายใส่ใครวะ! เจ้าเอาอะไรมาแข็งกร้าวขนาดนี้ เจ้าแข็งกร้าวนักไม่โมโหใส่แม่เจ้าล่ะ! มาโมโหใส่เราทำไม!” เถาต้าโวยวาย
พี่น้องตระกูลเถากำลังโมโห เวลานี้แล้วจางต้าเหอยังทำท่าทำทางเช่นนี้อีก หาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ
หลังจากนั้นสามพี่น้องตระกูลเถาก็สั่งสอนจางต้าเหอไปอย่างหนัก
