เรื่องแต่งงานให้เลย!” แม่เฒ่าจางเริ่มขุดคุ้ยเรื่องเก่า ๆ มาพูด
“สิ่งที่เจ้าทำกับข้าตอนนี้เรียกว่าอกตัญญู” แม่เฒ่าจางพูดต่อ
อกตัญญูเป็นความผิดใหญ่หลวง แต่แม่เฒ่าจางโกรธจัดจึงไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น เวลานี้นางแค่ต้องการระบายอารมณ์และข่มจางต้าเหอลง ขืนนางไม่ทำให้จางต้าเหอได้เห็นดี ไม่แน่จางต้าเหออาจจะช่วยนังชั้นต่ำแม่เถาต่อกรกับนางจริง ๆ ก็ได้!
“ท่านแม่ ท่านพูดอะไรน่ะ! ข้าไปอกตัญญูเมื่อใด?” จางต้าเหอไม่พอใจมาก
“ตอนนี้เจ้ายังกตัญญูอยู่ แต่ถ้าเจ้าพูดเข้าข้างแม่เถาเจ้าก็อกตัญญู เช่นนั้นข้าก็เลี้ยงเจ้ามาเสียข้าวสุก!” แม่เฒ่าจางโวยวาย
จางต้าเหอไม่ใช่จางต้าหู วิธีนี้แม่เฒ่าจางเอาไว้จัดการจางต้าหูได้อยู่หมัด
หากจางต้าหูได้ยินแม่เฒ่าจางพูดแบบนี้ หลังจากนั้นก็จะเชื่อฟังแม่เฒ่าจางโดยสิ้นเชิง เขาจะพิสูจน์ด้วยการกระทำว่าเขานั้นกตัญญูขนาดไหน
แต่จางต้าเหอทำไม่ได้ขนาดนั้น
จางต้าเหอมองแม่เฒ่าจางที่โหวกเหวกโวยวายไม่หยุดและกระชากลากถูภรรยาของเขาแล้ว นอกจากจะไม่รู้สึกผิด กลับยิ่งรู้สึกรำคาญมากกว่าเดิม
ก่อนหน้านี้ตอนแม่เฒ่าจางจัดการจางต้าหู จางต้าเหอกลับชอบนิสัยแบบนี้ของแม่เฒ่าจาง รู้สึกว่าพอเห็นแล้วสบายใจ
แต่พอเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
