ี่ยนเป็นสีดำคล้ำ นางเท้าสะเอวและตะโกนต่อไปว่า “ทำไม พวกเจ้ายังต้องการรังแกคนอื่นอยู่อีกหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียงเมื่อได้ยิน “รังแกคนอื่น? พวกเจ้าทำร้ายแม่ของข้า! นี่เรียกสิว่ารังแก!”
จ้าวเอ้อร์หลางไปและกลับมาอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็เชิญท่านหมอเมิ่งมา
เมื่อเขาลงมาจากเกวียน จ้าวเอ้อร์หลางก็จำได้ว่าเขาควรจ่ายค่ารถแก่ผู้เฒ่าหลี่ เขารีบพูดขอโทษ แล้วไปเอาถุงเงิน
จริง ๆ แล้วผู้เฒ่าหลี่นั้นไม่ได้รีบร้อนเลย ในความคิดของเขา แม้ว่าจ้าวเอ้อร์หลางจะไม่ให้ตัวเองในเวลานี้ จางซิ่วเอ๋อก็จะนำมาให้ในภายหลังอยู่ดี จางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนประเภทนั้น นางไม่ทำสิ่งที่ไม่ดีหรอก!
จ้าวเอ้อร์หลางเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าเงินและสัมผัสมุมเงินสองสามมุม เขาตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นก็คลำเหรียญทองแดงจากด้านในออกมาเพื่อชำระค่ารถ
จากนั้นเขาก็ซุกถุงเงินไว้ในอ้อมแขนของเขาโดยตรงและปกป้องมันไว้อย่างแน่นหนา
พี่ซิ่วเอ๋อมีตำลึงเงินอยู่ในถุงเงินใบนี้จริง ๆ! พี่ซิ่วเอ๋อเชื่อในตัวเขามากและมอบมันให้กับเขาได้อย่างไร? ในเมื่อเป็นแบบนี้เขาจะต้องไม่ให้ใครรู้ และจะส่งคืนให้พี่ซิ่วเอ๋ออย่างลับ ๆ!
ด้านหนึ่งของหัวใจจ้าวเอ้อร์หลางสัมผัสได้ถึ
