ประตูบ้านของตระกูลจางถูกเตะเปิดออก แล้วตอนนี้พวกเขากำลังร้องตะโกนก้อง
คนที่พวกเขาโวยวายด่าทอไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นแม่โจว
แม้ว่าแม่โจวจะมีนิสัยเปลี่ยนไปบ้าง แต่นางยังคงขี้ขลาดมาก
นางตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้ และถามด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “ซิ่วเอ๋อ ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น? ”
“แม่โจว นังแพศยาที่นั่งหมอนคนนับหมื่น! ออกมาเดี๋ยวนี้!” คนที่ตะโกนออกไปตอนนี้คือหญิงชราที่มีผมหงอกและรูปร่างเตี้ย
ภายในบ้านตระกูลจางเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่คนตระกูลจางจะไม่มีปฏิกิริยาอะไร
ตอนนี้แม่เฒ่าจางออกมาแล้ว
แม่เฒ่าจางเชิดหน้าขึ้น แล้วด่ากลับ “บ้านใครตาย มาหอนที่หน้าบ้านข้าทำไม?”
“นังเฒ่าจาง นังแก่ไม่รู้จักตาย! เจ้าแหกตาของเจ้าดูสิว่าข้าเป็นใคร!” หญิงร่างอ้วนเตี้ยเท้าสะเอวกัดฟันและสาปแช่ง
แม่เฒ่าจางมองแล้วสีหน้าดูกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง แต่ก็ยังพูดอย่างแข็งกร้าว “โอ้ ข้าคิดว่าเป็นใคร ที่แท้ก็เป็นแม่สะใภ้นี่เอง”
“ใครเป็นแม่สะใภ้กับเจ้า? เจ้าซ่อนแม่โจวไว้ที่ไหน? หาตัวมาให้ข้าเร็วเข้า!” หญิงร่างอ้วนเตี้ยตะโกน
ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อก็เห็นแม่เถาอยู่ด้านหลังคนกลุ่มนี้ และเมื่อคิดถึงการที่แม่เฒ่าจางเรียกหญิงร่างอ้วนคนนี้ว่าแม่สะใภ้แล้ว ตอนนี้นางก็เกือบจะระบุตัวตนของหญิงอ้วนเตี้ยคนนี้ได้ คนผู้นี้น่าจะเป็นแม่ของแม่เถา
แต่แม่เฒ่าเถามาทำอะไรที่บ้านตระกูลจางกัน? แถมยังโวยวายอยากพบแม่โจวอีก?
จางซิ่วเอ๋อคิดได้คร่
