งแม่โจวก็ดีกว่าแม่เฒ่าจางเสียอีก!
แต่จางต้าหูยังไม่กล้ากิน เขามองไปที่จางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างไม่เต็มใจ “เอาล่ะ ในเมื่อแม่ข้ายอมให้ท่านกิน ท่านก็รีบกินเถอะ ถ้าท่านทำดีกับแม่ของข้า การกินเนื้อสัตว์ทุกวันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”
จางต้าหูเบิกตากว้างและถามว่า “อะไรนะ? กินเนื้อสัตว์ทุกวัน? นี่มันเป็นเงินเท่าไร? ”
“ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้! แม่ข้าก็กินเนื้อทุกวันไม่ใช่เหรอ?” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
จางต้าหูคิดเงียบ ๆ ใช่แล้ว ตั้งแต่จางซิ่วเอ๋อเริ่มส่งอาหารให้แม่โจว นอกจากอาหารเช้าแล้ว แม่โจวก็กินเนื้ออีกในสองมื้อที่เหลือ! นอกจากนี้ทุกครั้งที่จางซิ่วเอ๋อส่งเนื้อมา นางก็มักจะมาพร้อมอาหารใหม่ ๆ ไม่ซ้ำอย่าง
เขารู้ว่าสิ่งที่จางซิ่วเอ๋อพูดเป็นความจริง
แต่ในเวลานี้จางต้าหูยังไม่รู้ว่าจางซิ่วเอ๋อได้เงินมาจากไหน เขาจึงอดคิดไม่ได้
จางซิ่วเอ๋อจะมีเงินด้วยวิธีเหมือนกับที่คนในหมู่บ้านพูดไหม? ที่ว่าหาเงินโดยแลกกับร่างกายของนาง!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางต้าหูรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
เขาลังเลอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายจึงเอ่ยขึ้น “ซิ่วเอ๋อ ต่อให้พวกเราจน ต่อให้กินเนื้อไม่ได้ ก็ทำเรื่องน่าอับอายนั่นไม่ได้ ”
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้โง่ แม้ว่าจางต้าหูจะพูดคลุมเครือ แต่จางซิ่วเอ๋อก็เข้าใจความหมายของจางต้าหู
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
จางต้าหูหมายความว่าอย่างไร? นี่หมายควา
