ก็อย่าแม้แต่จะคิด!”
ไม่ว่าจางต้าหูจะทำตัวแย่แค่ไหนมันก็ยังไม่เลวร้ายพอที่จะทำให้นางสูญเสียตัวตนไปได้ ความแค้นที่นางมีต่อแม่เฒ่าจางนั้นลึกซึ้งกว่าจางต้าหูเสียอีก
นอกจากนี้จางซิ่วเอ๋อยังรู้สึกว่านางกับแม่เฒ่าจางไม่สามารถคืนดีกันได้
แม้ว่าทัศนคติที่มีต่อจางต้าหูจะผ่อนคลายลง แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับแม่โจว
นอกจากนี้จางซิ่วเอ๋อยังรู้สึกว่าการที่จางต้าหูกล้าแข็งข้อกับแม่เฒ่าจางแบบนี้เป็นเรื่องที่ควรชมเชย! ถ้าในอนาคตจางต้าหูจะแข็งข้อขึ้นอีกหน่อย คงไม่โง่เง่าและกตัญญูขนาดนั้น หากเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับแม่เฒ่าจางมากกว่านี้ล่ะก็ นางก็รู้สึกสบายใจตามไปด้วย
ทางที่ดีไม่ต้องให้นางทำอะไรเลยจะดีกว่า ครอบครัวนี้มีแต่เรื่องวุ่นวาย!
แม่โจวได้ยินก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ซิ่วเอ๋อ หากเจ้าไม่มีความสุข เช่นนั้นก็ไม่ต้องแล้ว”
จางซิ่วเอ๋อโบกมือ “ถ้าพ่อข้าไม่รังเกียจ ก็ไม่เป็นไรที่จะให้ไข่เขาสักฟอง”
แม่โจวอธิบาย “วันนี้ข้าก็กินไข่ไปฟองหนึ่งเหมือนกัน ตอนนี้ถึงได้รู้สึกว่ากินไม่ลง ”
เมื่อเห็นท่าทางกระวนกระวายใจของแม่โจวที่กลัวว่านางจะโกรธ จางซิ่วเอ๋อก็พูดด้วยสีหน้าอ่อนโยน “ท่านแม่ ท่านอย่าคิดมากเลย ถ้าข้าไม่มีความสุข ต่อให้ท่านเปิดปากพูดก็ไร้ประโยชน์”
จางต้าหูเพิ่งกลับมาถึงหลังจากรับประทานอาหารค่ำ
เขามองจางซิ่วเอ๋อในห้องด้วยหางตาวูบหนึ่ง ด้วยท่าทางที่ไม่เย็นชาและไม่อบอุ่น
จางซิ่วเอ๋อแอบหัวเราะเยาะในใจ โชคดีท
