กน้อย
ทำไมจางซิ่วเอ๋อถึงเรียกแต่เถี่ยเสวียน?
เนี่ยหย่วนเฉียวเพิ่งคิดได้ดังนั้นก็อึ้งไปเล็กน้อย เขากลายเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เขาลุกขึ้นยืนทันที พยายามทำให้ตัวเองไม่แสดงออกและเดินออกไป
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อเริ่มจัดอาหารให้ทุกคนแล้ว
คนแรกคือบัณฑิตจ้าว จางซิ่วเอ๋อคิดว่าบัณฑิตจ้าวเป็นผู้อาวุโสที่สุด และตอนนี้เขายังเป็นอาจารย์ของนาง นางจึงให้ความเคารพบัณฑิตจ้าวมาก
นอกจากนี้นางรู้สึกว่าบัณฑิตจ้าวต้องไม่อิ่มแน่
เมื่อเนี่ยหย่วนเฉียวออกมา ก็เห็นจางซิ่วเอ๋อส่งชามข้าวให้บัณฑิตจ้าว ส่วนบัณฑิตจ้าวก็ตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “ขอบคุณ”
นี่เป็นการใส่ร้ายบัณฑิตจ้าวจริง ๆ บัณฑิตจ้าวเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน เวลาพูดกับผู้ใดก็มักจะพูดแบบนี้เสมอ ไม่ใช่แค่ตอนที่เจอกับจางซิ่วเอ๋อเท่านั้น
เนี่ยหย่วนเฉียวมองจางซิ่วเอ๋อแล้ว ในใจก็คิดถึงสิ่งที่เถี่ยเสวียนพูดในวันนี้
ถ้าอยากรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อคิดอย่างไร ก็ต้องคอยสังเกตผู้ชายที่อยู่ข้างกายจางซิ่วเอ๋อ และดูว่าจางซิ่วเอ๋อทำดีกับใครเป็นพิเศษเหนือคนอื่น ๆ
เนี่ยหย่วนเฉียวจ้องบัณฑิตจ้าวอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะคิดในใจว่าบัณฑิตจ้าวเป็นภัยคุกคาม
อืม แต่บัณฑิตจ้าวอายุมากแล้ว และจางซิ่วเอ๋อน่าจะเพียงยกย่องเขาเท่านั้น ไม่น่าจะเป็นไปได้
สรุปแล้วก็คือ บัณฑิตจ้าว… ยังคงต้องสังเกตต่อไป
โชคดีที่หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อตักข้าวให้บัณฑิตจ้าว นางก็ตักข้าวให้ทุกคนตามลำดับ นี่แสดงให้
