ตามน้ำหยางชุ่ยฮวาไป อีกประเดี๋ยวบิดามารดาของแม่โจวมาอาจจะมีการอาละวาดอีกรอบก็เป็นได้!
ขนาดหนนี้มีแค่โจวหู่และหยางชุ่ยฮวา พวกเขายังตั้งรับไม่ไหว รอให้บิดามารดาของแม่โจวมาจะไม่เละเทะไปมากกว่านี้หรือ?
แม่เฒ่าจางรีบบอก “เจ้าเป็นเด็ก ข้าย่อมไม่ถือสาเจ้า”
หยางชุ่ยฮวาตบมือและเอ่ยยิ้ม ๆ “ดีเลย เรื่องวันนี้ข้ามองออกแล้วว่าแม่เถาเป็นคนยุให้เกิดขึ้น ท่านป้าไม่ผิดหรอก…..สิ่งที่นางพูดก็เชื่อไม่ได้ ข้าจะไม่เก็บไปใส่ใจ และจะไม่ให้พ่อแม่ข้าเก็บไปใส่ใจ”
สิ่งที่หยางชุ่ยฮวาทำอยู่คือการตบหัวแล้วลูบหลังชัด ๆ
ตอนนี้จะบีบคั้นคนตระกูลจางให้จนตรอกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดคนตระกูลจางยอมให้เกิดเหตุการณ์ปลาตายตาข่ายขาด*แล้วจะแย่เอา ในท้องแม่โจวมีลูกอยู่ จะให้แม่โจวพาลูกออกจากตระกูลจางไปเลยไม่ได้
*ต่อสู้กันจนเสียหายทั้งสองฝ่าย
ถึงหยางชุ่ยฮวาจะดุ แต่ก็เป็นคนมีสมอง หลังจากระบายอารมณ์ทวงความยุติธรรมได้แล้ว พริบตาเดียวต่อมาก็รักษาสัมพันธ์ปรองดองกับคนตระกูลจางไว้ได้
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
นึกเสียดายจริง ๆ ว่าทำไมหยางชุ่ยฮวาถึงไม่มาตั้งแต่แรก ไม่อย่างนั้นพวกคนบ้านจางโดนสั่งสอนไปนานแล้ว
ไหหม่า(海馬)
