ซิ่วเอ๋อนั้นออกจะฝืนอยู่สักหน่อย แต่เนี่ยหย่วนเฉียวได้บรรลุเป้าหมายแล้ว
มุมปากของเนี่ยหย่วนเฉียวโค้งขึ้นเล็กน้อย ท่าทางเหมือนคนที่แผนร้ายสำเร็จ
จางซิ่วเอ๋อรู้ตัวว่าตนโดนเนี่ยหย่วนเฉียว ‘ต้ม’ ซึ่ง ๆ หน้าแล้ว แต่นางจะทำอะไรได้ เนี่ยหย่วนเฉียวให้ของกับนางนะ ในใจของนางตอนนี้นอกจากความรู้สึกผิดที่รับของเกินตัวแล้ว! จะเกลียดเนี่ยหย่วนเฉียวเพราะเหตุนี้คงไม่ได้!
“ข้าให้ของกับเจ้าแล้ว ไม่ลองดูหน่อยหรือ?” เนี่ยหย่วนเฉียวตั้งใจทลายบรรยากาศแปลกประหลาดระหว่างพวกเขาทั้งคู่
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “เช่นนั้นก็ลองดูหน่อย”
ขณะที่พูดนั้นจางซิ่วเอ๋อก็ลืมความไม่สบายใจไปชั่วคราว เวลานี้กลับมีความสุขขึ้นมา ของเหล่านี้เป็นสิ่งที่นางอยากได้มาตลอดแต่เสียดายเงินไม่กล้าซื้อ เนี่ยหย่วนเฉียวกลับซื้อมาให้นาง ทำให้นางรู้สึกทั้งดีใจทั้งซาบซึ้ง
จางซิ่วเอ๋อหอบของทั้งหมดไปวางบนโต๊ะ
เนี่ยหย่วนเฉียวหยิบเอาจานฝนหมึกออกมา และหยิบหมึกแท่งออกมาหนึ่งแท่ง เติมน้ำลงไปเล็กน้อยและเริ่มฝนหมึก
จางซิ่วเอ๋อมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถึงนางจะเคยเห็นภาพเหตุการณ์แบบนี้จากทีวี แต่ยังไม่เคยได้จับจ้องสี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือของยุคโบราณใกล้ ๆ ขนาดนี้มาก่อน
ไม่นานนักหมึกก็ถูกฝนเรียบร้อย
จางซิ่วเอ๋อคลี่กระดาษฟางออก
นางมองกระดาษแผ่นนั้น ต่อให้ดูไม่เป็นก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เนี่ยหย่วนเฉียวให้ตนมานั้นไม่ใช่ของราคาถูกแน่นอน
นางไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อ
