ให้ท่านกินเข้าไป! ท่านถึงได้หลงผิดเช่นนี้! ข้าผิดหวังในตัวท่านนัก!” จางอวี่หมินเอ่ยขณะขบเคี้ยวฟัน
จางซิ่วเอ๋อเร่งเสียงขึ้น “ข้าคิดว่าท่านพ่อกำลังผิดหวังกับเจ้าอยู่ต่างหากล่ะ พ่อข้าดีกับเจ้ามาก แต่ทำไมเจ้าถึงพูดกับเขาอย่างนี้? เจ้าอยากกินน้ำแกงไก่จนถึงขนาดจะฆ่าเด็กในท้องแม่ข้านี่นะ! เจ้าช่างทำได้ลงคอ!”
จางซิ่วเอ๋อจงใจทำให้เรื่องลุกลามกลายเป็นเรื่องใหญ่
จางอวี่หมินถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ครู่หนึ่งนางไม่อยากจะรับรู้เลยว่าจางซิ่วเอ๋อจะกล่าวว่านางมีจุดประสงค์จงใจฆ่าเด็กในท้องแม่โจว
จางต้าหูได้ยินดังนี้ก็มีสีหน้าน่าเกลียดไปเล็กน้อย
ต้องบอกว่าการยุแยงในครั้งนี้ของจางซิ่วเอ๋อค่อนข้างประสบความสำเร็จทีเดียว
ในตอนนี้เองแม่เฒ่าจางก็ได้มาถึง
“ทำอะไรกัน! เสียงดังเอะอะไปหมด! ข้าล่ะขายหน้าจริง ๆ! เจ้าทำแกงไก่ทั้งทีก็ทำมานิดเดียว ทำมาให้เยอะ ๆ ตอบแทนย่าอย่างข้าหน่อยก็ไม่ได้?” แม่เฒ่าจางตะโกนเสียงดัง
ในตอนนี้เองจางซิ่วเอ๋อก็ได้แต่เปิดหน้าต่างและตะโกนออกไปนอกห้อง “ไก่นี่น่ะข้าปรุงแยกไว้ และจะให้ท่านแม่ข้ากินสักหลาย ๆ วัน! เด็กในท้องแม่ข้าจะหลุดอยู่แล้วท่านยังคิดจะแย่งอาหารจากปากท่านแม่ข้าอีกเหรอ! อย่าลืมสิว่าเด็กในท้องแม่ข้าเป็นแบบนี้ก็เพราะอะไร!”
คำพูดเหล่านี้ดังไปถึงหูคนนอกบ้านที่พากันฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็น
จางซิ่วเอ๋อเอ่ยเสียงกร้าว “ถ้ายังเป็นแบบนี้กันอยู่ ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนตอนที่ข้าไปฟ้องจางเ
