บทที่ 208 ยุแยง
ต้องเป็นเพราะคุณชายฉินพูดแบบนี้แน่ ๆ จนจางซิ่วเอ๋อจำใส่ใจ ถึงพูดออกมาได้โดยไม่ตั้งใจ
คิดไปคิดมา หลีฮวาก็เบิกบานใจขึ้นมา
ดูสิ นางรู้อยู่แล้วว่านางเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในหมู่บ้านชิงสือแห่งนี้ ขนาดคุณชายฉินยังพูดเลยว่านางสวย
หลีฮวามีความสุข แต่จางอวี่หมินกลับไม่สบอารมณ์
จางอวี่หมินแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าเลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว คุณชายฉินจะไปชอบหลีฮวาได้อย่างไร?”
หลีฮวาชักสีหน้าขึ้นมา จางอวี่หมินหมายความว่าอย่างไร? ทำไมคุณชายฉินถึงจะชอบตนไม่ได้?
ครั้นจางซิ่วเอ๋อเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองนางเริ่มร้าวฉานแล้ว นางจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เรื่องที่คุณชายฉินจะชอบใครนั้นข้าตัดสินไม่ได้หรอก ต้องดูว่าระหว่างพวกเจ้าใครมีความสามารถมากกว่ากันต่างหาก”
ขณะนั้นทั้งหลีฮวาและจางอวี่หมินต่างลืมหมดสิ้นแล้วว่าจางซิ่วเอ๋อคือคนที่ใกล้ชิดกับคุณชายฉินที่สุด ชั่วพริบตานั้น ทั้งสองต่างเล็งเป้าไปที่อีกฝ่าย
แม้ว่าคล้อยหลังจางซิ่วเอ๋อไปแล้วทั้งสองถึงค่อยรู้สึกตัว และกระจ่างใจว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังยุแยงตะแคงรั่ว แต่ก็สายไปเสียแล้ว
เดิมทีสองคนนั้นก็ไร้มิตรภาพเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว บัดนี้ความสัมพันธ์จึงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
จางอวี่หมินมองหลีฮวาด้วยสายตาเย็นเยียบ พูดอย่างไม่เกรงใจ “คิดไม่ถึงว่าเห็นเจ้าเงียบ ๆ แบบนี้ กลับเลียนแบบนังชั้นต่ำจางซิ่วเอ๋อไปให้ท่าคุณชายฉินได้!”
“ข้าไม่ได้ให้ท่าคุณชายฉินแต่อย่างใด ไม
