ม่านตาของจางเถี่ยหดเล็กลงในทันที ชายผมยาวตรงหน้ากลับกลายร่างเป็นอสูรร้ายหุ้มเกล็ดที่มีขนาดไล่เลี่ยกับเขาในพริบตา!
อสูรตนนั้นสูงราวสองเมตร กล้ามเนื้อที่ปริแตกถูกปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาล ดวงตาแนวตั้งสีขาวฉายแววเย็นชา หางยาวที่มีปลายเป็นตะขอแหลมแกว่งไกวอยู่เบื้องหลัง
“บ้าน่า…นี่มันตัวอะไรกันวะเนี่ย!?”
“ก็เหมือนกับแกนั่นแหละ…”
“…ผู้ปลุกพลัง!”
อสูรเกล็ดเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง เขาดึงหมัดที่ต้านอุ้งมือยักษ์ของจางเถี่ยกลับมาในทันที ก่อนจะรวบรวมพลังแล้วซัดออกไปใหม่! พลังหมัดหวีดหวิวในอากาศ รวดเร็วดุจเงาซ้อน ไม่เปิดโอกาสให้จางเถี่ยได้ทันตั้งตัว
“โครม!”
พลังมหาศาลปะทะเข้าใส่! ร่างมหึมาของพญาหมีถูกหมัดนี้ซัดเข้าที่หน้าอกเต็มๆ จนกระแทกเข้ากับซากรถเก๋งที่อยู่ด้านหลังอย่างรุนแรง โลหะบิดเบี้ยว น้ำหนักหลายตันบวกกับพลังมหาศาลบดขยี้รถเก๋งจนกลายเป็นเศษเหล็กในพริบตา
พลังแบบนี้มันอะไรกัน!?
“โฮก!”
จางเถี่ยคำรามลั่น รีบปีนลุกขึ้นมา ในสายตาก็เห็นหมัดที่หุ้มด้วยเกล็ดพุ่งเข้ามาอีกครั้ง
“อ่อนแอเกินไป!”
เสียงเย้ยหยันของอสูรเกล็ดลอยอยู่ในอากาศ หมัดเกล็ดอันหนักหน่วงซัดเข้าที่ศีรษะของจางเถี่ยในชั่วพริบตา
เลือดสดไหลทะลัก พญาหมีรู้สึกมึนงงจากการโจมตีอย่างรุนแรง จางเถี่ยพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้นสู้กลับ แต่หมัดที่เหวี่ยงออกไปอย่างสุดแรงเมื่อครู่ก็ถูกอสูรเกล็ดหลบไปได้อย่างง่ายดาย
“ฉึก!”
หางแหลมที่อยู่ด้านหลังสะบัดกลับมาดุจ