็นเพราะยังไม่ออกเรือน
สตรีผู้นี้มีโฉมหน้าโดดเด่น ชุดสีครามบนตัวเปี่ยมไปด้วยความพริ้มเพรา
ช่วงคิ้วตาของนางฉายแววยโส งดงามหากแต่ไม่ดูเกลื่อนกลาด
สตรีผู้นั้นเดินเข้ามาช้า ๆ และหยุดอยู่ข้างจางซิ่วเอ่อ นางเหลือบมองจางซิ่วเอ๋อก่อนจะหันมองหน้าฮูหยินเนี่ย
เวลานี้จางซิ่วเอ๋อก็ได้สติจากความเจ็บปวดแล้ว
นางสังเกตเห็นว่าเมื่อฮูหยินเนี่ยเห็นหญิงสาวชุดครามผู้นี้แล้วนางก็มีรอยยิ้มแข็งค้างไป ดูไม่เป็นตัวเองเท่าใดนัก เห็นได้ชัดว่าฮูหยินเนี่ยไม่ชอบสตรีชุดครามผู้นี้
และในตอนนั้น สตรีชุดครามก็หัวเราะเบา ๆ เสียงของนางแสนจะไพเราะเสนาะหู แต่หากฟังดูดี ๆ จะได้ยินนัยถากถางที่แฝงเอาไว้ “พวกเจ้านี่คึกคักกันดีจริงนะ….”
“เฟิ่งหลิน เจ้ามาได้อย่างไร?” ฮูหยินเนี่ยพูดด้วยความอึ้ง
สตรีชุดครามผู้นี้คือน้องสาวแท้ ๆ ของนายท่านเนี่ย ชื่อว่าเนี่ยเฟิ่งหลิน
บัดนี้นางอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดถึงยังไม่แต่งงานเสียที
ปกตินางไม่ได้อาศัยอยู่ในจวนตระกูลเนี่ยแห่งนี้ แต่อาศัยอยู่ที่บ้านอีกหลังบนเขาใกล้ ๆ
ปกติแล้วหญิงอายุมากที่ยังไม่แต่งงานเฉกเช่นนางจะไร้ซึ่งฐานะ ต่อให้กลับมาที่จวนตระกูลเนี่ยก็ไม่มีใครให้ความสำคัญกับนาง
แต่เห็นได้ชัดว่าเนี่ยเฟิ่งหลินไม่ได้เป็นแบบนั้น
ดูเหมือนฮูหยินเนี่ยจะยำเกรงเนี่ยเฟิ่งหลินมาก ซึ่งเรื่องนี้ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าใดนัก อย่างไรเสียหญิงอายุมากที่ยังไม่แต่งงานเช่นเนี่ยเฟิ่งหลินน่าจะต้องห
