วล บวกกับหลายวันมานี้แม่หลินปฏิบัติตัวไม่ค่อยดีกับนางนัก ชีวิตของหลีฮวาช่างทรมานเหลือเกิน
พอตอนนี้ได้ยินว่ามีเนื้อกินก็ต้องเบิกบานใจอยู่แล้ว
ตอนหลีฮวากลับไป จางต้าหูก็ยืนอยู่ข้าง ๆ พงหญ้า เห็นกับตาว่าจางซิ่วเอ๋อเดินออกจากป่าไปทางบ้านตระกูลจ้าว แล้วพาพ่อลูกตระกูลจ้าวไปที่บ้านผีสิง
เขาคิดจะหยุดพวกเขาแล้วทำการสั่งสอน ที่ออกมาคราวนี้ก็เพราะเหตุนี้ แต่พอนึกถึงจางซิ่วเอ๋อเขาก็ปวดหัว จึงยืนดูอย่างโมโห สุดท้ายต้องกลั้นโทสะเอาไว้
ตอนคุณชายฉินกลับไป เขาเลิกม่านรถม้าขึ้นแล้วมองออกไปข้างนอก
ก็เห็นเงาดำเงาเทาสองเงากำลังเดินไปทางหมู่บ้านชิงสือ
ไม่รอให้คุณชายฉินพูดอะไร เด็กติดตามชุดเขียวข้างนอกเอ่ยขึ้น “คุณชาย ทำไมข้ามองคนเมื่อครู่แล้วรู้สึกเหมือนจะเป็นคุณชายแห่งตระกูลเนี่ยเลยขอรับ?”
คุณชายฉินกล่าวเรียบ ๆ “นั่นน่าจะเป็นเนี่ยหย่วนเฉียว”
“แต่เนี่ยหย่วนเฉียวได้…..” เด็กติดตามชุดเขียวไม่เข้าใจเอาเสียเลย
คุณชายฉินหัวเราะ “กลยุทธ์จั๊กจั่นลอกคราบอย่างไรเล่า”
ถ้าจางซิ่วเอ๋ออยู่ที่นี่ต้องจำได้แน่นอนว่าเนี่ยหย่วนเฉียวที่พวกเขาพูดถึงกันก็คือเนี่ยหย่วนเฉียวที่นางเคยเจอมาหลายครั้งแล้ว
ตกกลางคืน
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกอ่อนเพลียนัก เรื่องน่ารำคาญเมื่อกลางวันมีมากเกินไป นางจึงนอนไวขึ้น
แต่แล้วเศษหินเล็กๆ ก็กระทบหน้าต่างบ้านจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋องัวเงียตื่นขึ้นมาและมองออกไปข้างนอก
ครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อได้ยินชัด มีคนโยนห
