ิ้วสั่งคนรับใช้ไม่กี่คน นางก็ได้เจอดีแน่
ตัวนางเองอาจจะไม่กลัวเท่าไหร่ แต่นางยังมีพวกน้องสาว
ฉะนั้นตอนที่อดทนได้จางซิ่วเอ๋อจึงพยายามอดทนไว้
จางซิ่วเอ๋อมีไฟโทสะสุมอยู่ในใจ แต่ก็ยังพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “คุณชายฉิน เรื่องนั้นข้ารู้ดีว่าเป็นความผิดข้าที่หลอกท่านว่าข้าชื่อเถาฮวา……”
“แต่ท่านก็ต้องคิดหน่อยว่าข้าเป็นเพียงสตรีอ่อนแอ เจอคนแปลกหน้ามาถามแบบนี้ ข้าจะกล้าพูดความจริงเหรอเจ้าคะ?” จางซิ่วเอ๋อพูดมาถึงตรงนี้ก็ทำหน้าน้อยใจ
นางนึกในใจ คุณชายฉิน ท่านเทพฉิน ได้โปรดเห็นแก่ความดีด้วยการอย่าถือสาสาวชาวไร่น่าสงสารอย่างข้าเลย!
เด็กติดตามชุดเขียวได้ยินถึงหลุดขำดังพรืด สตรีอ่อนแอ? อย่างจางซิ่วเอ๋อน่ะเหรอ? ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนสักนิด! ก่อนหน้านี้ยังเคยทะเลาะกับเขาอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? ไหนจะเมื่อกี้ตอนตีกับผู้หญิงคนนั้น จางซิ่วเอ๋อก็มีท่าทางดุดันใช้ได้!
ตอนนี้ยังกล้าพูดว่าตัวเองเป็นสตรีอ่อนแอ ใครจะเชื่อ!
คุณชายฉินยิ้มอีกครั้ง แต่รอยยิ้มนี้แสดงถึงความสนอกสนใจ
ไม่รู้ทำไม จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าคุณชายมองตัวเองแบบนี้เหมือนดูละครลิง!
คิดได้แบบนั้นจางซิ่วเอ๋อก็มีสีหน้ามืดครึ้ม
จากนั้นนางก็ตั้งใจจะคุยแบบตรงไปตรงมากับคุณชายฉิน!
ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! นางไม่อยากมีเรื่องกับคุณชายฉิน! แต่คุณชายฉินจะเอาอย่างไรกันแน่? ตัวเองขอโทษก็แล้ว ทำตัวน่าสงสารก็แล้ว ยอมอ่อนข้อลงก็แล้ว ทำไมคุณชายฉินไม่บอกมาล่ะว่าจะเอาอย่างไร!
จางซิ่
