่หมินก็หันไปมองจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง ในเมื่อบรรลุเป้าหมายแล้วนางไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อ แต่มองคนตระกูลจางพลางกล่าว “ข้าแค่บังเอิญเจอแม่ข้าเลยช่วย ตอนนี้ข้าส่งแม่ข้ากลับมาแล้ว”
“ท่านแม่ข้าท้องอยู่นะ ไม่มีใครรู้ว่าคลอดแล้วจะเป็นลูกชายหรือลูกสาว….” จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างมีความหมาย
พูดมาถึงตรงนี้นางมองจางต้าหูและพูด “ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับท้องของแม่ข้า ท่านอาจจะต้องเป็นพวกไร้ทายาทอีกหลายปีเลยล่ะ”
‘ไร้ทายาท’ ที่ว่าเป็นคำที่คนในหมู่บ้านใช้ด่ากัน รุนแรงอย่างเหลือแสน
มีความหมายว่าเจ้าไร้ซึ่งคนรับสืบทอดตระกูลแล้ว หากเจ้าตายสายเลือดของเจ้าถือว่าจบสิ้น ตายไปแล้วไม่มีคนมากราบไหว้หลุมศพด้วยซ้ำ
มันเป็นความเจ็บปวดในใจจางต้าหู
แต่งภรรยามาหลายปี มีลูกตลอดเหมือนออกไข่ แต่ลูกสามคนเป็นลูกสาวหมด เขาอายุปูนนี้แล้วถ้ายังไม่มีลูกชายอีก อีกหน่อยคงได้เป็นพวกไร้ทายาทจริง ๆ แน่
พอคิดได้แบบนี้ จางต้าหูทอดสายตาไปที่ท้องของแม่โจว
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อพูดไม่ผิด ถ้าท้องนี้เป็นผู้ชายแต่กลับไม่ได้รับการปกป้องดี ๆ จนต้องเสียไป…..นับเป็นความเสียหายไม่ใช่น้อย
จางซิ่วเอ๋อเห็นสายตาโมโหตัวเองของจางต้าหูจึงรู้ว่าเขาเก็บที่ตัวเองพูดเข้าไปในใจ
ถ้าจางต้าหูออกมาปกป้องแม่โจวบ้างตอนนางโดนรังแก ชีวิตของแม่โจวที่บ้านตระกูลจางคงไม่ลำบากจนเกินไป
ในเมื่อแม่โจวไม่มีอะไรให้ห่วงมากแล้ว จางซิ่วเอ๋อก็ไม่อยากมาพัวพันอยู่ตรงนี้ จึงเอ่ยขึ้นด้
