วันนี้เป็นวันโชคดีของข้างั้นเหรอ?
หวงกังรีบสวมสร้อยคออย่างใจร้อน ถึงแม้คำอธิบายยุทโธปกรณ์บนสร้อยคอจะดูแปลกๆ แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็เป็นยุทโธปกรณ์ชิ้นหนึ่ง
ระงับพิษ…ระงับพิษอะไร?
แต่หลายวันที่ผ่านมา เขาไม่เห็นแม้แต่ขนของยุทโธปกรณ์ มีก็ดีแล้ว!
ยังมียุทโธปกรณ์อื่นอีกไหม? เครื่องประดับที่เด็กสาวสวมใส่เล่นๆ ก็เป็นยุทโธปกรณ์ บางที..
สายตาละโมบ เขาวิ่งไปที่ประตูห้องนอนอื่นแล้วเตะประตู บนตัวเด็กสาวไม่เห็นมีของอื่น ถ้ามีบางทีอาจจะอยู่ในห้องอื่น!
“ปัง” ประตูถูกเตะเปิด
สิ่งที่เห็น ในห้องเต็มไปด้วยเสบียงทหารและอาหารกระป๋องนานาชนิด อัดแน่นจนเต็มห้อง
“เชี่ย ยังมีของกินเยอะขนาดนี้อีกเหรอ?! พี่ใหญ่ เรารวยแล้ว!”
ลูกน้องสองสามคนมองอาหารในห้องอย่างตะลึง เผลอหยิบกระป๋องผลไม้ขึ้นมา น้ำลายไหล
หวงกังมีสีหน้าตื่นเต้น ของกิน ของใช้ ของเล่นมีครบทุกอย่าง! เขาคิดว่าอาหารกระป๋องที่กองอยู่ในห้องนั่งเล่นก็เยอะพอแล้ว ไม่คิดว่าบ้านที่ไม่สะดุดตาหลังนี้จะเก็บอาหารไว้มากมายขนาดนี้
“หาให้ข้าทุกคน! เจอยุทโธปกรณ์มีรางวัลใหญ่!”
บ้าเอ๊ย อย่างน้อยก็พอให้ข้ากินได้อีกหลายปี!
เขารีบเข้าไปในประตูค้นหาไปทั่ว แม้แต่ความคิดที่จะเล่นกับผู้หญิงก็โยนทิ้งไป ท้ายที่สุดแล้วกินอิ่มแล้วค่อยเล่นไม่ดีกว่าเหรอ?
ในห้องนั่งเล่น ชายหัวล้านมองสาวงามที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยความคันคะเยอ เสื้อผ้าบนตัวของเด็กสาวขาดรุ่งริ่ง ผิวขาวๆ ที่เผยออกมาทำให้เขาเกิด
