่ที่บ้านมีรถลากอยู่ ถ้านางไปยืมรถมาได้คงดีไม่น้อย
แต่จางซิ่วเอ๋อก็รู้ว่าของที่บ้านผู้ใหญ่ซ่งยืมยาก ดูจากคราวก่อนที่ไปยืมบันไดได้
จางซิ่วเอ๋อมาเรียกที่หน้าบ้านผู้ใหญ่บ้านซ่ง แม่เฒ่าซ่งก็เห็นจางซิ่วเอ๋อหิ้วตะกร้ามา
นึกถึงที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งบอกว่าเพิ่งให้ความช่วยเหลือจางซิ่วเอ๋อไป จางซิ่วเอ๋ออาจจะเอาของมาให้ที่บ้าน ตาแม่เฒ่าซ่งก็เป็นประกาย กวาดตามองตะกร้าที่จางซิ่วเอ๋อหิ้วและคาดเดาว่าในนั้นมีอะไร
“ซิ่วเอ๋อ เจ้ามาแล้วเหรอ นั่งเร็ว” แม่เฒ่าซ่งคุ้นเคยกับการประจันหน้ากับจางซิ่วเอ๋อแล้ว นางเรียกจางซิ่วเอ๋อเข้ามานั่งในสวนลาน
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้อยากเข้าบ้านแม่เฒ่าซ่ง จึงไม่ได้ถือสาอะไรแม่เฒ่าซ่งในเรื่องนี้
จางซิ่วเอ๋อยิ้มบาง ๆ “คืออย่างนี้ ข้ามีเรื่องต้องไปที่เมือง แต่เวลานี้ปู่หลี่ไม่อยู่ในหมู่บ้าน ข้าจึงอยากยืมรถลากที่บ้านท่านหน่อยน่ะเจ้าค่ะ……”
ทันทีที่จางซิ่วเอ๋อพูดออกไป สีหน้าแม่เฒ่าซ่งก็อึมครึมลง
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้เอาของมาให้ แต่มายืมของ
ถ้าไม่ใช่เพราะยังหมายตาของที่จางซิ่วเอ๋อเอามาด้วยอยู่ แม่เฒ่าซ่งอยากจะไล่ไปด้วยซ้ำ
วัวเป็นของใหญ่ในบ้านนะ วัวตัวหนึ่งบวกกับรถลาก อย่างน้อย ๆ ก็มีค่า 15 ตำลึงเงิน ตอนนี้แม่เฒ่าซ่งแน่วแน่ในความคิดตัวเองที่ว่าไม่มีทางให้ยืมเด็ดขาด
จางซิ่วเอ๋อไม่รอให้แม่เฒ่าซ่งตอบ นางเอ่ยยิ้ม ๆ “ข้าไม่ใช้รถลากวัวของท่านเปล่า ๆ ปลี้ ๆ หรอกเจ้าค่ะ ข้าใช้รอบนี้รับรองว่าไม่ลากของหนั
