สธไม่ได้ ระหว่างทางกลับเขาให้จ้าวเอ้อร์หลางช่วยแบกหญ้าออกจากป่าให้จางซานหยา ส่วนนอกป่าบัณฑิตจ้าวให้จ้าวเอ้อร์หลางช่วยต่อไม่ได้หลังจากกลับถึงบ้าน จ้าวเอ้อร์หลางไปต้มน้ำร้อนและต้มยาของบัณฑิตจ้าวทำทุกอย่างเสร็จแล้วยังไม่ดึกมาก ถ้าเป็นปกติเวลานี้พวกเขายังไม่ได้กินข้าวด้วยซ้ำวันนี้กินซะอิ่ม จ้าวเอ้อร์หลางรู้สึกว่าตัวเองมีแรงทำงานบัณฑิตจ้าวแช่ขาไปพลางดื่มยาไปพลาง รู้สึกว่าชีวิตตัวเองสบายขึ้นไม่น้อย เขามองจ้าวเอ้อร์หลางที่วุ่น ๆ อยู่และเอ่ยขึ้น “เอ้อร์หลาง เจ้ามานี่หน่อย พ่อมีเรื่องจะพูดด้วย”จ้าวเอ้อร์หลางยกท่อนไม้เล็ก ๆ มานั่งข้างบัณฑิตจ้าวพลางกล่าว “ท่านพ่อ บอกมาเถอะขอรับ”…………………………………………
บัณฑิตจ้าวนึกในใจ ถึงตอนนั้นกินให้น้อย ๆ หน่อยแล้วกัน อย่างไรเสียความเป็นอยู่ของซิ่วเอ๋อไม่ได้ดีนัก
เมื่อตกลงเรื่องนี้เสร็จ จางซิ่วเอ๋อลูบหัวจางซานหยาพลางเอ่ย “ต่อไปนี้มีพี่เอ้อร์หลางช่วยเจ้าทำงาน พวกพี่มีเวลาก็จะไปช่วยด้วย เจ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก”
จางซานหยาน้ำตารื้น “พี่ พี่ดีกับข้าจริง ๆ”
“เด็กโง่ ข้าเป็นพี่สาวเจ้านะ ไม่ดีกับเจ้าจะให้ไปดีกับใคร” จางซิ่วเอ๋อยิ่งเห็นจางซานหยาก็ยิ่งเอ็นดูนาง
เห็นแบบนั้นบัณฑิตจ้าวยิ่งปฏิเสธไม่ได้ ระหว่างทางกลับเขาให้จ้าวเอ้อร์หลางช่วยแบกหญ้าออกจากป่าให้จางซานหยา ส่วนนอกป่าบัณฑิตจ้าวให้จ้าวเอ้อร์หลางช่วยต่อไม่ได้
หลังจากกลับถึงบ้าน จ้าวเอ้อร์หลางไปต้มน้ำร้อนและต้มยาของ
