ที่ไกลเกินเอื้อมหลังกินอิ่มแล้ว บัณฑิตจ้าวจึงหยิบเอาอุปกรณ์ที่ตัวเองเอามาใช้เรียนหนังสือออกมาเนื่องจากกระดาษและพู่กันแพงเกินไป บัณฑิตจ้าวเองก็ไม่มีของพวกนี้ เขามีเพียงหนังสือที่เก็บไว้นานจนเหลืองแต่ด้วยความที่เมื่อก่อนเคยสอนจ้าวเอ้อร์หลางอ่านหนังสือ บัณฑิตจ้าวเคยตีกล่องไม้ที่ใส่ทรายได้ บรรจุทรายลงไปในนั้น แล้วใช้กิ่งไม้เขียนหนังสือบนนั้นได้ ใช้อย่างไรก็ไม่พังและไม่ต้องเสียเงินวันนี้บัณฑิตจ้าวและจ้าวเอ้อร์หลางจึงตีกล่องไม้อย่างนี้ออกมาสามกล่องอย่างเร่งด่วน เพื่อให้สามพี่น้องตระกูลจางใช้มาถึงตอนนี้จางซานหยาถึงรู้ว่าตัวเองต้องเรียนหนังสือนางไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเด็กผู้หญิงแบบตนต้องเรียนหนังสือด้วย และพึมพำในใจว่าคนที่ต้องไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนมีแต่เด็กผู้ชายไม่ใช่เหรอแต่นางไม่ได้ถามสิ่งที่สงสัยในใจออกมา ในสายตาจางซานหยา พี่ใหญ่และพี่รองให้นางทำอะไรนางทำให้ดีก็พอ อย่างไรเสียพี่สาวสองคนนี้ไม่ทำร้ายนางหรอกถ้าจางซิ่วเอ๋อรู้ว่าจางซานหยาเชื่อใจนางโดยไม่มีข้อแม้ใด ต้องซึ้งใจมากแน่ ๆจางซิ่วเอ๋อมองอุปกรณ์ที่บัณฑิตจ้าวเตรียม และรู้สึกว่าบัณฑิตจ้าวคิดได้รอบคอบจริง ๆนางเองไปสอบถามราคาสี่สิ่งล้ำค่าในห้องสมุดมาแล้วหากซื้อชุดที่ถูกที่สุดก็มีราคาถึง 3 ตำลึงเงิน และกระดาษและหมึกนั้นหมดไวมาก ตอนนี้จางซิ่วเอ๋ออยากซื้อก็ไม่มีเงินซื้อแต่จางซิ่วเอ๋อมีแผนในใจแล้วว่ารอให้อีกหน่อยมีเงินมากพอต้องซื้ออยู่ดีกา
