งตระกูลจางใช้มาถึงตอนนี้จางซานหยาถึงรู้ว่าตัวเองต้องเรียนหนังสือนางไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเด็กผู้หญิงแบบตนต้องเรียนหนังสือด้วย และพึมพำในใจว่าคนที่ต้องไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนมีแต่เด็กผู้ชายไม่ใช่เหรอแต่นางไม่ได้ถามสิ่งที่สงสัยในใจออกมา ในสายตาจางซานหยา พี่ใหญ่และพี่รองให้นางทำอะไรนางทำให้ดีก็พอ อย่างไรเสียพี่สาวสองคนนี้ไม่ทำร้ายนางหรอกถ้าจางซิ่วเอ๋อรู้ว่าจางซานหยาเชื่อใจนางโดยไม่มีข้อแม้ใด ต้องซึ้งใจมากแน่ ๆจางซิ่วเอ๋อมองอุปกรณ์ที่บัณฑิตจ้าวเตรียม และรู้สึกว่าบัณฑิตจ้าวคิดได้รอบคอบจริง ๆนางเองไปสอบถามราคาสี่สิ่งล้ำค่าในห้องสมุดมาแล้วหากซื้อชุดที่ถูกที่สุดก็มีราคาถึง 3 ตำลึงเงิน และกระดาษและหมึกนั้นหมดไวมาก ตอนนี้จางซิ่วเอ๋ออยากซื้อก็ไม่มีเงินซื้อแต่จางซิ่วเอ๋อมีแผนในใจแล้วว่ารอให้อีกหน่อยมีเงินมากพอต้องซื้ออยู่ดีการเขียนหนังสือด้วยกิ่งไม้ต้องไม่เหมือนกับการใช้พู่กันเขียนบนกระดาษเป็นแน่วันนี้บัณฑิตจ้าวไปทบทวนหนังสือสำหรับผู้เริ่มต้นอีกครั้งเพื่อจะได้สอนพี่น้องตระกูลจางให้ดี และคิดไว้ดีแล้วว่าจะสอนพวกนางอย่างไรสิ่งที่บัณฑิตจ้าวสอนสามพี่น้องเป็นอย่างแรกคือชื่อของพวกนางอักษรโบราณและอักษรที่จางซิ่วเอ๋อเรียนมาในยุคปัจจุบันมีจุดที่เหมือนกันอยู่ แต่ซับซ้อนกว่ามากบัณฑิตจ้าวเขียนชื่อของจางซิ่วเอ๋อเพียงครั้งเดียว จางซิ่วเอ๋อก็พอจำได้แล้วส่วนการจรดตัวอักษรนั้น อย่างไรเสียจางซิ่วเอ๋อก็เป็นคนที่เ
