ิ่วเอ๋อเห็นแล้วเหงื่อตกยัยนี่ นางมีข้อดีตั้งมากมายทำไมไม่รู้จักเอาเป็นแบบอย่าง กลับจะเลียนแบบด้านดุร้ายของนางแต่คิดไปว่าคนไม่ดีมีมาก ถ้าเป็นคนซื่อ ๆ แบบแม่โจวต้องโดนรังแกแน่ จางซิ่วเอ๋อจึงตัดสินใจไม่แทรกแซงชุนเถา ปล่อยให้ชุนเถาพัฒนาตัวเองตามที่ใจอยากถึงตอนนั้นต่อให้ชุนเถาดุไปหน่อย หาสามียาก แต่ถ้านางหาเงินได้มากพอ ต้องมีคนมาขอแต่งงานแน่ ๆขณะนั้นสวี่อวิ๋นซานไล่ตามมาจากด้านหลังแล้วสวี่อวิ๋นซานมองจางซิ่วเอ๋ออย่างร้อนใจ “ซิ่วเอ๋อ หลีฮวา…..”“นางลงเขาไปแล้ว” จางซิ่วเอ๋อเบ้ปากไปทางเชิงเขา“เมื่อครู่นี้นางไม่ได้หาเรื่องพวกเจ้าใช่ไหม?” สวี่อวิ๋นซานไม่มั่นใจเท่าไหร่ เขาคิดว่าถ้าหลีฮวาเจอจางซิ่วเอ๋อตอนลงเขา ต้องมีเรื่องกันแน่จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง “เจ้าควรสั่งสอนน้องสาวเจ้าดี ๆ นะ!”สวี่อวิ๋นซานฟังมาถึงตรงนี้มีสีหน้ากระอักกระอ่วนขึ้นมา “ซิ่วเอ๋อ ข้าขอโทษแทนหลีฮวาด้วย”“ไม่จำเป็น หลังจากนี้เจ้าอย่าให้นางมาหาเรื่องข้าอีก ข้าก็ซาบซึ้งสุด ๆ แล้ว” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง“เงินนี่เจ้าเอาคืนไปเถอะ” สวี่อวิ๋นซานจะเอาเงินออกมาจางซิ่วเอ๋อกลับทำหน้าเย็นชา มองสวี่อวิ๋นซานพลางกล่าว “สวี่อวิ๋นซาน เจ้าคิดว่าข้าจางซิ่วเอ๋อชอบเอาเปรียบเจ้าหรืออย่างไร เมื่อกี้หลีฮวาด่าข้าว่าอะไรเจ้าไม่ได้ยินเหรอ ถ้าวันนี้เจ้าคืนเงินให้ข้า ที่หลีฮวาด่ามาก็ตรงเผงเลยน่ะสิ ?”“ซิ่วเอ๋อ ข้า…..ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น หลีฮวาคือหลีฮวา ข้าคือข้
