้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พอได้แล้ว! เจ้าก่อเรื่องพอรึยัง!”
หลีฮวามองสวี่อวิ๋นซานอย่างตะลึง ราวกับคิดไม่ถึงว่าสวี่อวิ๋นซานจะถึงขั้นโมโหใส่นาง
นางคาดคั้นด้วยตาแดงก่ำ “พี่! ข้าไม่ดีตรงไหน พี่ถึงทำกับข้าแบบนี้เพียงเพราะจางซิ่วเอ๋อ? ข้าไม่ดีแค่ไหนก็ไม่เคยไปยุ่งวุ่นวายกับชายอื่น! ทำไมพี่ถึงแยกแยะดีชั่วไม่ได้ล่ะ!”
สวี่อวิ๋นซานกล่าวเสียงขรึม “หลีฮวา! วันนี้ข้าจะบอกเจ้าชัด ๆ อีกครั้ง ข้าไม่แต่งงานกับเจ้า ต่อให้ข้าไม่ได้แต่งงานกับซิ่วเอ๋อก็ไม่แต่งกับเจ้า!”
คำพูดของสวี่อวิ๋นซานแทงใจดำหลีฮวาอย่างไม่ต้องสงสัย ใบหน้าหลีฮวาเต็มไปด้วยน้ำตา “พี่ แต่ข้าอยากแต่งงานกับพี่”
“ข้าไม่ได้ชอบเจ้า” สวี่อวิ๋นซานบอกเสียงเข้าเขาเต็มทนแล้วกับการพัวพันของหลีฮวา!หลีฮวามองสวี่อวิ๋นซานน้ำตาคลอ และเห็นว่าใบหน้าสวี่อวิ๋นซานไม่มีแววอ่อนโยนเลยสักนิด ไม่ใช่แค่เย็นชาแต่ยังไร้ความรู้สึกอีกด้วย นางมีสีหน้าอับอายโกรธแค้นขึ้นมา กระทืบเท้าและหันหลังวิ่งออกไป……………………………………………
“ข้าไม่ได้ชอบเจ้า” สวี่อวิ๋นซานบอกเสียงเข้า
เขาเต็มทนแล้วกับการพัวพันของหลีฮวา!
หลีฮวามองสวี่อวิ๋นซานน้ำตาคลอ และเห็นว่าใบหน้าสวี่อวิ๋นซานไม่มีแววอ่อนโยนเลยสักนิด ไม่ใช่แค่เย็นชาแต่ยังไร้ความรู้สึกอีกด้วย นางมีสีหน้าอับอายโกรธแค้นขึ้นมา กระทืบเท้าและหันหลังวิ่งออกไป
……………………………………………
