ี่จางชุนเถาพูดถึงสวี่อวิ๋นซานด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความคิดถึงก็ทำอะไรไม่ได้ อย่างไรเสียเมื่อก่อนสวี่อวิ๋นซานก็ชอบเจ้าของร่าง จึงดูแลน้องสาวเจ้าของร่างเป็นพิเศษไปด้วย
จางชุนเถาไม่ผิดหรอกที่นึกถึงความดีของสวี่อวิ๋นซาน
และเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ สวี่อวิ๋นซานก็ออกตัวปกป้องนาง ทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าตัวเองติดหนี้สวี่อวิ๋นซานอีกครั้ง
นางเกลียดแม่หลินมารดาของสวี่อวิ๋นซานก็จริง แต่ไม่ได้เกลียดสวี่อวิ๋นซานไปด้วย
หากสวี่อวิ๋นซานเป็นคนทำจริง ๆ จางซิ่วเอ๋อก็ขอบคุณส่วนขอบคุณ แต่ลึกลงไปในใจยังมีความรู้สึกหนักใจและอึดอัด
ในเมื่อนางไม่คิดจะตอบแทนความรู้สีกของสวี่อวิ๋นซาน การทำดีของสวี่อวิ๋นซานรังแต่จะทำให้นางรู้สึกมีภาระ
แต่คำพูดของจางชุนเถาเตือนจางซิ่วเอ๋อขึ้นมาได้ จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกว่าสวี่อวิ๋นซานเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง
จางซิ่วเอ๋อคิดไปคิดมา รู้สึกว่าตัวเองควรหาโอกาสหยั่งเชิงสวี่อวิ๋นซาน ถ้าเขาเป็นคนทำจริง นางต้องให้เงินเขา นางไม่ยอมเป็นหนี้สวี่อวิ๋นซานเพราะเรื่องนี้หรอก
ไม่อย่างนั้นหากใครรู้เข้า คงอธิบายยากแน่
สวี่อวิ๋นซานลงเงินกับนาง ลงแรงซ่อมบ้านให้นาง เช่นนี้ในสายตาคนนอกแล้วนางก็กลายเป็นภรรยาลับที่สวี่อวิ๋นซานเลี้ยงไว้ข้างนอกน่ะสิ
ถึงแม้ตอนนี้สวี่อวิ๋นซานยังไม่มีภรรยา แต่ตำแหน่งนั้นก็ถูกกำหนดไว้นานแล้ว
ตามนิสัยแม่หลิน จะยอมให้สวี่อวิ๋นซานแต่งงานกับคนอื่นได้อย่างไร? ช้าเร็วหลีฮวาก็ต้อ
