กอย่างมีความหมาย
จางซิ่วเอ๋อเป็นคนมือเติบ ถ้าแม่เฒ่าจางทำดีกับจางซิ่วเอ๋อ ก็คงไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ของดี
เท่าที่เขาดู จางซิ่วเอ๋อคงจะไม่ชอบคนแบบแม่เฒ่าจาง จึงไม่อยากให้อะไรนางเลย นี่ถ้าแม่เฒ่าจางได้แตะผลประโยชน์สักนิด นางได้กัดไม่ปล่อยแน่!
สู้ไม่ให้อะไรเลยยังจะดีกว่า!
“เอาล่ะ เรื่องนี้เป็นไปตามนี้ ทุกคนเลิกมามุงกันที่นี่และไปทำนาทำไร่ได้แล้ว! พวกที่ไม่ต้องทำก็รีบกลับบ้านไปดูลูกหรือไม่ก็ทำกับข้าวซักผ้า คนมาชุมนุมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนแบบนี้ คนต่างหมู่บ้านเห็นเข้าจะนึกว่าหมู่บ้านเรามีแต่พวกว่างงาน!” ผู้ใหญ่บ้านซ่งโบกมือ
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองคนขับเกวียน “รบกวนท่านขนของไปด้านในสุดของหมู่บ้านให้ข้าหน่อย”
“ได้เลย!” คนขับเกวียนรับปาก
“ท่านแม่ ท่านจะไปอยู่กับข้าหรือจะกลับบ้านนู้นเจ้าคะ?” จางซิ่วเอ๋อเอ่ยปากถาม
เรื่องของนางคลี่คลายแล้ว แต่เรื่องของแม่โจวยังไม่จบ
ตามความหมายของจางซิ่วเอ๋อ ครั้งนี้เป็นความผิดของจางต้าหู พวกนางถึงได้กลับไปบ้านทางแม่แบบนี้ ครั้นจะกลับมาเองก็ออกจะเสียหน้าเกินไปหน่อย
แต่ตัวตนของแม่โจวเป็นสตรีหัวโบราณมาก เวลาแบบนี้จางซิ่วเอ๋อจึงไม่มั่นใจจริง ๆ ว่าแม่โจวคิดเห็นอย่างไร
แม่โจวลังเล ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอย่างไรดี
แม่เฒ่าจางกลอกตา “ทำไม? ยังจะไม่กลับบ้านอีกหรือไง? เจ้ากลับไปอยู่บ้านแม่กี่วันแล้ว? งานที่บ้านเจ้าจะไม่ทำแล้วรึไง?”
แม่โจวมองแม่เฒ่าจางด้วยสีหน้าเชื่อฟัง จะพูดแต่
