ไอ้แก่ไม่ยอมตาย! มาหลอกผีหลอกเจ้าอะไรที่นี่? เจ้าบอกว่าข้าโดนผีสิง! เจ้ามีหลักฐานไหม?”
“ไม่มีหลักฐานแล้วเจ้ามาทำพิธีบ้าบออะไรที่นี่? ข้าว่าเจ้าคิดไม่ดีแล้วอยากหาเรื่องข้ามากกว่า!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
ขณะนั้นหูครึ่งเซียนมองจางซิ่วเอ๋อ “แม่นางน้อย ข้าทำไปก็หวังดีกับเจ้านะ”
“หวังดีกับข้า? เจ้าก็เลยจะทำลายชื่อเสียงข้าตอนกลางวันแสก ๆ? ไม่กลัวเวรกรรมจะตามทันรึ!” จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง
“ใช่ว่าจะต้องทำแบบนั้นเสมอไป นี่ก็เป็นเพียงแผนรับมือหากเข้าตาจนเท่านั้น ยังมีวิธีอื่นอยู่” หูครึ่งเซียนหยุดสิ่งที่ทำอยู่ ลูบเคราแพะของตัวเองพลางกล่าว
จางซิ่วเอ๋อนึกสนใจ นางอยากรู้ว่าหูครึ่งเซียนนี่มีความคิดชั่ว ๆ อะไรบ้าง “งั้นรึ? เจ้าลองบอกมาซิว่ามีวิธีอะไรอีก?”
หูครึ่งเซียนทำท่าครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยขึ้น “ถ้าเจ้ายอมจ่าย 10 ตำลึงเงินให้ข้าไปทำพิธีที่บ้านผีสิงของเจ้า วิญญาณร้ายนั่นไร้ซึ่งรากฐานก็ต้องสลายหายไปในที่สุด จึงไม่มีความจำเป็นต้องขับพลังร้ายในตัวเจ้าอีก!”
ไม่ทันที่จางซิ่วเอ๋อจะพูดอะไร แม่เฒ่าจางก็แทรกขึ้นอย่างตะลึง “อะไรนะ? พวกเราให้ไป 8 ตำลึงเงินแล้วไม่ใช่รึ? ทำไมต้องใช้ตำลึงอีกล่ะ?”
แม่เฒ่าจางยังหวังให้จางซิ่วเอ๋อออกเงินส่วนนี้อยู่ พอตอนนี้เห็นหูครึ่งเซียนขอตำลึงจางซิ่วเอ๋ออีก นางก็กลัวว่าตำลึงของจางซิ่วเอ๋อจะโดนเอาไปจนหมด ไม่เหลือให้ออก 8 ตำลึงเงินของนาง
หูครึ่งเซียนเหลือบมองแม่เฒ่าจางก่อนจะกล่าว “ตำ
