บทที่ 105 ซื้อป้ายวิญญาณ
เถ้าแก่มองโจวเหวินและรับซาลาเปามา
เขารู้ว่าบ้านโจวเหวินเป็นอย่างไร และยิ่งรู้ว่าสำหรับโจวเหวินแล้วซาลาเปานี่ใช่ว่าได้มาง่าย ๆ แถมสองวันก่อนตระกูลโจวยังแวะเอาปลาตัวใหญ่มาให้เขาด้วย เขาจึงไม่เห็นว่าโจวเหวินขัดหูขัดตา เถ้าแก่รับซาลาเปามาและกล่าว “เอาล่ะ ครั้งหน้าถ้าที่บ้านเจ้ามีคนมาหาอีกข้าก็ให้ออกไปอยู่ดีแหละ”โจวเหวินกล่าวยิ้ม ๆ “อาจารย์ ท่านนี่เป็นคนดีจริง ๆ! ขอบคุณนะขอรับ!”เถ้าแก่ผู้นี้ขึ้นชื่อเรื่องใจดำ ตอนนี้ได้ยินโจวเหวินเอ่ยชมจึงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนไม่น้อยเขากระแอมเบา ๆ “ยอข้าน้อย ๆ ทำงานเยอะ ๆ! ข้าก็พอใจแล้ว!”โจวเหวินรีบบอกยิ้ม ๆ “ขอรับ ข้าจะไปทำงานเดี๋ยวนี้!”หลังจากส่งโจวเหวินเสร็จ จางซิ่วเอ๋อก็คิดไตร่ตรองก่อนจะไปร้านขายโลงศพทุกคนต่างอึ้งไปเมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อมาร้านขายสินค้าสำหรับคนตาย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่รู้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะทำอะไรจางซิ่วเอ๋อจึงอธิบาย “ข้าจะตั้งป้ายวิญญาณให้คุณชายเนี่ย”แม่โจวได้ยินก็มีสีหน้าเศร้าสลด “ก็สมควรอยู่ ต่อให้คนตระกูลเนี่ยไม่ดีขนาดไหน ตอนนี้เจ้าก็เป็นลูกสะใภ้ตระกูลเนี่ย เจ้าเป็นเด็กมีคุณธรรม วันหน้าใครได้แต่งงานกับเจ้าต้องโชคดีแน่ ๆ”จางซิ่วเอ๋อไม่กล้าบอกแม่โจวว่าที่ตัวเองตั้งป้ายวิญญาณให้เพราะตั้งใจจะแอบอ้างชื่อเสียงที่นี่มีป้ายวิญญาณว่างมากมาย หากใครจะซื้อเถ้าแก่ก็จะหยิบชาดแดงมาเขียนให้“พี่สาวคนนี้จะตั้งป้ายวิญญาณให้ใครในบ
