็ได้สติ
รู้ว่าหลังจากนี้หยางชุ่ยฮวาคงไม่ขวางไม่ให้แม่โจวเข้าบ้าน และไม่ห้ามนางไปเยี่ยมแม่โจวแล้ว
พอคิดได้แบบนี้แม่เฒ่าโจวก็อารมณ์ดีขึ้น นางมองแม่โจวแล้วบอก “ถ้าเป็นเช่นนี้ งั้นเจ้าก็ควรกลับไปได้แล้ว”
แม่เฒ่าโจวก็สงสารแม่โจว กลัวว่าชีวิตของแม่โจวที่บ้านตระกูลจางจะไม่มีความสุข แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ บุตรสาวแต่งออกไปแล้ว ถึงนางสงสารแค่ไหนก็ให้บุตรสาวอยู่บ้านไปตลอดไม่ได้
แม่เฒ่าโจวมองหยางชุ่ยฮวาพลางกล่าว “ชุ่ยฮวา คืนนี้เรากินเกี๊ยวกัน เหลือไส้นิดหน่อยแขวนอยู่ในบ่อน้ำ พรุ่งนี้ทำเป็นซาลาเปาให้เหมยจื่อและเด็ก ๆ เอาไปกินระหว่างทาง”
……………………………………………
