ูปกป้องจางซิ่วเอ๋อไม่ได้ จึงแย้งขึ้นทันที
หูครึ่งเซียนถอนหายใจ “ถ้าผีนั่นทำร้ายจางซิ่วเอ๋อแล้วยอมหยุดก็ยังดี แต่ถ้าจางซิ่วเอ๋อตาย ผีตนนั้นจะยิ่งควบคุมยาก ถึงเวลานั้นคนทั้งหมู่บ้านจะไม่มีใครรอด!”
“แต่คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดต้องเป็นคนตระกูลจางที่เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับจางซิ่วเอ๋อ!” หูครึ่งเซียนยุยงอีก
“แล้ว….แล้วจะทำอย่างไรดีล่ะเจ้าคะ?” แม่เฒ่าจางรีบถาม
หูครึ่งเซียนกล่าว “ข้าทำพิธีสะกดผีตนนั้นให้เจ้าก่อน พอจางซิ่วเอ๋อกลับมา เราค่อยลงมือกับจางซิ่วเอ๋อโดยตรง! ถึงตอนนั้นต่อให้ไม่สามารถกำจัดวิญญาณร้ายตนนั้นได้ ก็ทำให้วิญญาณร้ายตนนั้นไม่อาจทำร้ายใครได้อีก!”
“แต่จางซิ่วเอ๋อจะยอมร่วมมือกับเราเหรอเจ้าคะ? ข้าว่าตอนนี้นางอยู่พวกเดียวกับวิญญาณร้ายตนนั้น!” จางอวี่หมินพูดอย่างฉุนเฉียว
แม่เฒ่าจางเอ่ยเสียงเย็น “ถึงตอนนั้นก็คงช่วยนางไม่ได้แล้ว!”
หูครึ่งเซียนและพวกแม่เฒ่าจางต่างหารือกันว่าจะจัดการวิญญาณร้ายและจางซิ่วเอ๋ออย่างไรดี หลังวุ่นวายกันอยู่ที่บ้านตระกูลจางอยู่พักหนึ่งและแปะยันต์เหลืองเต็มประตูบ้านตระกูลจาง พวกเขาก็นัดกันไว้ว่าหากจางซิ่วเอ๋อกลับมาจะแจ้งเขาอีกที เขาถึงได้ไป
หลังหูครึ่งเซียนไปแล้ว แม่เฒ่าจางก็รู้สึกโล่งใจขึ้น พร้อมกับเริ่มสบถ “นังชั่ว กล้าดียังไงถึงเลี้ยงผีไว้ทำร้ายพวกเรา! ครั้งนี้ข้าจะต้องถอนรากถอนโคนสิ่งชั่วร้ายของมันให้ได้ คอยดูสิว่าจะมีพลังมากขนาดไหน!”
จางต้าหูเห็นว่าเร
