แล้ว คนทั้งบ้านก็พักผ่อนกันเร็วก่อนหน้านี้หยางชุ่ยฮวามักจะทะเลากับโจวอู่ในตอนกลางคืน นางทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน กลางคืนก็กินไม่อิ่ม จึงมีความโมโหชอบหาเรื่องแต่วันนี้เหรอ?หยางชุ่ยฮวากินอิ่มและพบวิธีหาเงินได้แล้ว จึงได้แต่คิดวาดฝันในใจว่าพรุ่งนี้จะจับปลาได้กี่ตัว?อย่าให้พูดเลยว่าหลับฝันหวานขนาดไหน!แม้แต่แม่เฒ่าโจวและโจวชางซุ่นก็ได้นอนสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบหลายปีก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่แม่โจวกลับมา ตระกูลโจวก็จะวุ่นวายราวไก่บินหนีสุนัขกระโดด แต่ครั้งนี้กลับสงบสุขเป็นพิเศษแต่คนตระกูลจางกลับไม่โชคดีเหมือนตระกูลโจวหลังไปบ้านผีสิงของจางซิ่วเอ๋อมา พวกเขาต่างมีท่าทางหวาดผวาเมื่อถึงบ้านโดยเฉพาะแม่เฒ่าจางที่เคยยโสโอหังอย่างกับไก่ชนที่แข่งชนะมาตลอด บัดนี้มีหน้าตาหม่นหมอง นั่งนิ่งไม่ยอมพูดจาจางอวี่หมินก็กลัวเหมือนกัน นางน้ำตาไหลไม่หยุด เพียงได้ยินสุ้มเสียงเล็กน้อย จางอวี่หมินก็อดตัวสั่นไม่ได้แม่เถายังดีหน่อย เพราะนางเคยเจอเรื่องน่ากลัวไปแล้วรอบหนึ่ง ครั้งนี้ถือว่าเตรียมใจไว้แล้วบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนักจางต้าเหอเป็นผู้ชาย ภูมิต้านทานจึงสูงกว่านิดหน่อย ตอนนี้เริ่มหายกลัวแล้วแต่พอเห็นท่าทางคนตระกูลจางในตอนนี้ จางต้าเหอก็ปวดหัวสุด ๆจางต้าเหอมองจางต้าหูที่เงียบไม่พูดจา “ต้าหู เจ้าพูดอะไรหน่อยสิ ตอนนี้แม่ น้อง แล้วก็เมียข้าเป็นแบบนี้ไปแล้ว! เราจะทำอย่างไรกันดี?”จางต้าหูยังไม่เข้าใจ “ควรท
