ต้าเหอเป็นผู้ชาย ภูมิต้านทานจึงสูงกว่านิดหน่อย ตอนนี้เริ่มหายกลัวแล้ว
แต่พอเห็นท่าทางคนตระกูลจางในตอนนี้ จางต้าเหอก็ปวดหัวสุด ๆ
จางต้าเหอมองจางต้าหูที่เงียบไม่พูดจา “ต้าหู เจ้าพูดอะไรหน่อยสิ ตอนนี้แม่ น้อง แล้วก็เมียข้าเป็นแบบนี้ไปแล้ว! เราจะทำอย่างไรกันดี?”
จางต้าหูยังไม่เข้าใจ “ควรทำอย่างไรเหรอขอรับ?”
จางต้าเหอมองจางต้าหูอย่างรังเกียจ ทำไมน้องชายคนนี้ถึงโง่ขนาดนี้นะ! ยังไม่เข้าใจความหมายอีก?
จางต้าเหอข่มโทสะในใจตนเองไว้ “เจ้ารีบไปหาคนมาทำพิธีสิ! ขับพลังร้ายออกไปจากพวกนาง! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง?”
จางต้าหูเข้าใจในทันที “ใช่แล้ว ต้องหาคนมาทำพิธี! ข้าไปหาจากหมู่บ้านข้างเคียงก่อนนะขอรับ!”
หมู่บ้านข้าง ๆ มีคนตาบอดข้างเดียวคนหนึ่งถูกเรียกว่าหูครึ่งเซียน เขาทำนายทายทักและดูโรคผีได้ หากเชิญเขามาได้จะดีที่สุด
จางต้าหูคิดมาถึงตรงนี้ก็พุ่งออกไปข้างนอกทันที
จางต้าเหอเห็นจางต้าหูไปแล้ว กำลังจะนั่งพัก ก็ได้ยินเสียงเปิดประตูดังปึ้ง เป็นจางต้าหูที่กลับมาและมองเขาด้วยสีหน้าลำบากใจ
จางต้าเหอตาโตมองจางต้าหู “เจ้ากลับมาทำไม? ให้เจ้าไปตามคนไม่ใช่รึ? หรือเจ้าเห็นว่าฟ้ามืดแล้วไม่อยากไป? เจ้ามีใจกตัญญูบ้างไหม! ไม่ต้องพูดถึงเมียข้า เพียงแค่แม่และน้อง เจ้าจะไม่สนใจไยดีเลยเหรอ?”
จางต้าหูเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน แล้วค่อย ๆ พูดเสียงแผ่ว “ข้าไม่ได้กลัวมืด เพื่อแม่และน้อง มืดกว่านี้ข้าก็
