็คงไม่ทำอะไรนางหรอกกลิ่นหอมชวนรับประทานโชยออกมาจากกล่องอาหารไม่หยุด จนคนบนรถลากพากันกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้จางซิ่วเอ๋อคิดไปคิดมาแล้วเปิดกล่องอาหารออก นางจำได้ว่าข้างบนสุดเป็นไก่ย่าง จากนั้นไก่ย่างสีทองอร่ามก็ปรากฏต่อหน้าทุกคนจางซิ่วเอ๋อฉีกน่องไก่ออกมาคนบนรถม้านึกเคือง ยิ่งใหญ่นักรึ? ก็แค่ไก่ย่าง จำเป็นต้องกินต่อหน้าทุกคนด้วยเหรอ?หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อฉีกน่องไก่และจัดวางเรียบร้อย ก็ยิ้มและฉีกไก่ทั้งตัวออก นางนับจำนวนคนบนนี้ เมื่อมั่นใจแล้วว่าทุกคนได้กันหมด จึงผลักจานออกไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม “จะถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ทุกคนคงหิวกันแล้วใช่ไหมเจ้าคะ?”ตอนเที่ยงทุกคนยังซื้อของกินข้างนอกได้ แต่ตอนเย็นต้องกลับไปกินข้าวที่บ้าน ใครจะกล้าเสียเงินกินข้าวในเมือง?ทุกคนยิ่งนึกเคืองหนักเข้าไปใหญ่ กินก็กินสิ ยังจะมายั่วอารมณ์กันอีก จะทนไม่ไหวแล้วนะ!กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินจางซิ่วเอ๋อเอ่ยต่อว่า “ทุกคนลองชิมไก่ย่างนี่สิ ถือว่ารองท้อง”ทุกคนได้ยินก็มองจางซิ่วเอ๋อทึ่ง ๆ พวกเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจางซิ่วเอ๋อจะแบ่งไก่ย่างให้พวกเขากิน ปกติไก่ย่างตัวหนึ่งราคา 20 เหรียญทองแดงเลยนะ แถมไก่ย่างที่จางซิ่วเอ๋อกินยังเป็นของโรงเตี๊ยมอิ๋งเค่อจวีด้วยของในอิ๋งเค่อจวีแพงจะตาย ไก่ย่างนี่อย่างน้อย ๆ ก็ราคา 30 เหรียญทองแดงของราคาแพงขนาดนี้ ใครจะทำใจแบ่งให้คนอื่นได้บ้าง?อีกอย่าง ถึงพวกเขาจะไม่ได้ปะทะกับจางซิ่วเอ๋อ แต่ก็แบ่งแยกใ
