ลินกดเสียงให้แผ่ว “พี่บอกเจ้าแล้วเจ้าอย่าไปบอกคนอื่นนะ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของจางซิ่วเอ๋อ ถ้าใครรู้เข้าแล้วแพร่งพรายออกไป ทุกคนต้องคิดว่าข้าตั้งใจทำลายชื่อเสียงนางแน่ ๆ”
แม่ม่ายหลิวกวาดตามองแม่หลิน “เรื่องของจางซิ่วเอ๋อเกี่ยวอะไรกับข้า? ทำไมต้องบอกข้าล่ะ?”
แม่หลินมองซ้ายขวาอย่างมีลับลมคมใน ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว “เมื่อก่อนจางซิ่วเอ๋ออาจจะไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า แต่ตอนนี้เกี่ยวแน่ พี่สาวรู้ว่าในใจเจ้าหมายตาท่านหมอเมิ่งมาตลอด พวกเจ้าสองคนอายุพอ ๆ กัน ที่จริงก็เหมาะสมกันอยู่ แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อน่าจะมีอะไรบางอย่างกับท่านหมอเมิ่งไปแล้ว…..”
แม่หลินพูดรวดเดียวจบ แม่ม่ายหลิวตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ นาทีนี้แม่ม่ายหลิวกำลังอึ้งกับเรื่องที่แม่หลินเล่า จึงไม่ทันระแวงว่าแม่หลินวางแผนหลอกอะไรตนหรือไม่
นางถามอย่างร้อนใจ “เจ้าเห็นอะไรบ้าง อย่าเที่ยวพูดเหลวไหลนะ พี่เมิ่งเป็นคนอย่างไรเรารู้ ๆ กันอยู่ จะโดนจางซิ่วเอ๋อตกไปได้อย่างไร?”
“เจ้าไม่รู้ วันนี้ลูกวัวบ้านข้าวิ่งเข้าไปในป่ารอบบ้านผีสิง ตอนข้าไปหาลูกวัวก็เห็นท่านหมอเมิ่งให้ตำลึงกำนึงกับจางซิ่วเอ๋อ แล้วจางซิ่วเอ๋อก็พาท่านหมอเมิ่งเข้าไปในบ้านผีสิงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม” แม่หลินพูดเสียงเบา อย่างกับกลัวใครได้ยิน
ที่จริงแม่หลินอยากให้ทุกคนรู้จะตาย แต่นางเพียงอยากให้คนอื่น ๆ รู้เรื่องนี้จากปากแม่ม่ายหลิว แม่ม่ายหลิวเป็นพวกปากไม่มีหูรูด แถมยังเกี่ยวข้อง
