้าวเอ้อร์หลางเป็นคนซื่อ ไม่กี่ประโยคก็หลอกเขาได้แล้ว ส่วนบัณฑิตจ้าว? หรือเขาจะคืนของพวกนี้รึไง?
จางซิ่วเอ๋อมอบของให้เสร็จก็กลับบ้าน
จ้าวเอ้อร์หลางนำแผ่นแป้งเข้าบ้านอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก ถึงแม้เขาหิวจะแย่อยู่แล้ว แต่ถ้าบัณฑิตจ้าวไม่อนุญาตเขาก็ไม่กล้ากิน
ที่คุยกันด้านนอกเมื่อกี้บัณฑิตจ้าวได้ยินหมดแล้ว ที่จางซิ่วเอ๋อพูดว่ากินไม่อิ่มจะทำให้จ้าวเอ้อร์หลางตัวไม่สูงทำให้บัณฑิตจ้าวรู้สึกผิดมาก เพราะบัณฑิตจ้าวกับภรรยาของเขาไม่มีใครเตี้ยเลย
แต่ตอนนี้จ้าวเอ้อร์หลางทั้งตัวเตี้ยและผอมแห้งกว่าคนอายุเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด
เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะกินไม่อิ่ม
เขาพูดอย่างรู้สึกผิด “เอ้อร์หลาง พ่อทำให้เจ้าต้องลำบาก”
“ท่านพ่อ อย่าพูดแบบนี้เลยขอรับ ท่านเป็นศูนย์รวมของครอบครัวเรา ถ้าไม่มีพ่อข้าก็ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร” จ้าวเอ้อร์หลางรีบบอก
บัณฑิตจ้าวถอนหายใจพลางมองจ้าวเอ้อร์หลาง ถ้าไม่ใช่เพราะจ้าวเอ้อร์หลางอายุยังน้อย เขาก็อยากจะสิ้นชีพไปเสียจริง แต่ถ้าเขาตายไปแบบนี้ จ้าวเอ้อร์หลางก็จะเป็นเด็กไม่มีญาติ จะใช้ชีวิตในโลกนี้ต่อไปได้อย่างไร
ไม่รู้ว่ามีคนมากมายขนาดไหนจะมาหลอกจ้าวเอ้อร์หลาง
เขาต้องมีชีวิตอยู่ ต้องอยู่เป็นที่พักพิงให้กับจ้าวเอ้อร์หลาง
“พ่อ พี่ซิ่วเอ๋อเอาแผ่นแป้งมาให้…..” จ้าวเอ้อร์หลางบอกด้วยท่าทางหวาด ๆ
บัณฑิตจ้าวมองจ้าวเอ้อร์หลางอย่างเอ็นดูรักใคร่ “เอ้อร์หลางกินเลย”
“พ่อ กินด้วยกันเ
