บทที่ 65 ซ่อมหลังคา
หลังจางซิ่วเอ๋อเดินออกจากบ้านไป แม่เฒ่าซ่งก็เอาดอกไม้ผ้าสีฟ้าอ่อนให้หลานฮวา
หลานฮวาเอ่ยเสียงเบา “จางซิ่วเอ๋อนี่ใจกว้างจริง ๆ ดอกไม้ผ้าแบบนี้ดอกละ 10 เหรียญเลยนะ”
หลานฮวาแต่งเข้ามาจากในตัวเมือง ย่อมรู้ราคาของพวกนี้ดี
ที่จริงจางซิ่วเอ๋อลองเฉลี่ยราคาดูแล้วดอกไม้ผ้านี่ราคา 7 เหรียญต่อดอกเท่านั้น
แม่เฒ่าซ่งใส่ดอกไม้กับศีรษะตัวเองพลางพูดอย่างทึ่ง ๆ “ก็เท่ากับหมู 2 ชั่งเลยน่ะสิ”
หลานฮวาหมดคำพูดกับการเปรียบเปรยของแม่เฒ่าซ่ง ใครจะเอาเนื้อหมูประดับศีรษะกันล่ะ?
แม่เฒ่าซ่งพึมพำไปพลางว่า “ให้หมูข้า 2 ชั่งยังจะดีกว่าอีก” พลางยิ้มหน้าแป้น
ดอกไม้ผ้าราคา 10 เหรียญเลยนะ ยายแก่อายุเท่านางไม่มีใครมีใส่เลยสักดอก ยิ่งคิดนางก็ยิ่งผยอง
อีกด้านหนึ่ง จางซิ่วเอ๋อก็ได้กลับถึงบ้านแล้ว นางลังเลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ให้จางชุนเถาช่วยจับบันไดอยู่ด้านล่าง ส่วนตัวนางเองปีนขึ้นไปบนเพดาน
จางซิ่วเอ๋อค้นพบว่าตั้งแต่ได้ทะลุมิติมาที่นี่ นางก็กลายเป็นสตรีที่ทำได้สารพัดอย่าง ถึงกับสามารถซ่อมหลังคาบ้านเองได้แล้ว
นางถอนหญ้าที่ขึ้นรกอยู่บนหลังคาออกจนหมด และเอาแผ่นอิฐที่ผุพังไปแล้วออก พร้อมวางหญ้าแห้งบนส่วนที่ผุพัง และปูทับด้วยผ้าใบกันน้ำที่ตัวเองซื้อมาวันนี้ ก่อนจะวางหญ้าแห้งทับอีกที แล้วเอาแผ่นอิฐที่ผุพังไปทับไว้
ขอแค่ลมไม่พัดแรงมากคงไม่เป็นปัญหาแน่แต่ถ้าลมพัดแรง จางซิ่วเอ๋อก็จนปัญญา รอให้อีกหน่อยมีเงินแล้ว
