เรื่องดี แต่พอตะโกนแล้วก็เหมือนราดน้ำมันบนกองเพลิง
แม่หลินนึกโมโหในใจ ลูกชายแสนดีของนางเมื่อก่อนเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายมาก แต่พอเป็นเรื่องของจางซิ่วเอ๋อ นอกจากลูกชายของนางจะไม่เชื่อฟังแล้ว ยังต่อต้านนางด้วย
แม่หลินเอ่ยเสียงเย็น “เรื่องแต่งงานของเจ้าข้ายังจัดการได้ จางซิ่วเอ๋อ ถ้าเจ้ายังมียางอายอยู่บ้านก็รีบไสหัวไปซะตอนนี้ ตระกูลสวี่ของเราไม่ต้อนรับเจ้า!”
วันนี้หลีฮวาใส่ชุดสีขาวชมพู พอดูตอนกลางคืนก็ให้ความรู้สึกงดงามอยู่บ้าง แต่ตอนนี้นางเองก็มองจางซิ่วเอ๋อตาขวาง อย่างกับว่าอีกฝ่ายทำอะไรนางอย่างไรอย่างนั้น
จางซิ่วเอ๋อคลี่ยิ้มเย็น “แม่หลิน ข้าว่าท่านสำคัญตัวเองไปรึเปล่า? ท่านคิดว่าข้าจางซิ่วเอ๋ออยากแต่งเข้าบ้านตระกูลสวี่ของพวกท่านเหรอ? ท่านนึกว่าบ้านตระกูลสวี่ของพวกท่านเป็นหมั่นโถวสุดหอมที่ใคร ๆ ก็ชอบเหรอ? ข้าจะบอกให้นะ! ต่อให้คนตระกูลสวี่ของท่านคุกเข่าขอร้องให้ข้าแต่งเข้ามา ข้าก็ไม่แต่ง!”
สวี่อวิ๋นซานได้ยินสิ่งที่จางซิ่วเอ๋อพูดแล้วก็ตะลึง ซิ่วเอ๋อพูดแบบนี้ได้อย่างไร? เขากำลังทำทุกวิถีทางเพื่อต่อรองกับแม่ของเขาอยู่นะ
เขานึกว่าหลังจากที่เขาคุยกับแม่ได้ ปลอบหลีฮวาได้ ก็จะแต่งงานกับจางซิ่วเอ๋อ แต่เวลานี้คำพูดของจางซิ่วเอ๋อเป็นเหมือนไม้ที่ตีแสกหน้าสวี่อวิ๋นซานอย่างไม่ต้องสงสัย
“ที่ข้ามาวันนี้ ก็เพื่อสะสางเรื่องชุนเถากับพวกท่าน!” จางซิ่วเอ๋อบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองมาในครั้งนี้
สีหน้าของแม่หลิน
