ำลังเดินเข้ามาอีกด้วยจางซิ่วเอ๋อจึงล้มหงายไปแบบนั้นและทับไปบนตัวคนผู้นี้น้ำในถังไม้หกออกมา ปลาก็กระเด็นออกจากตะกร้าสานเรียกได้ว่า คนที่อยู่ข้างหลังจางซิ่วเอ๋อต้องซวยโดยไม่ทันตั้งตัว!ชุดผ้าฝ้ายอย่างดีโดนสาดด้วยน้ำที่เหม็นกลิ่นคาวปลา แถมมีปลา 2-3 ตัวตกใส่…ดูแล้วน่าอับอายอย่างเหลือจะกล่าวตอนนี้บรรยากาศรอบด้านได้หยุดนิ่งไปจางซิ่วเอ๋อไม่มีเวลาจะหันหน้าไปดูคนผู้นั้น เพราะตอนที่นางล้มลงไป คนผู้นี้ได้ผลักนางออกไปข้าง ๆ จนล้มกระแทกพื้น เจ็บเอวสุด ๆ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเคล็ดจางซิ่วเอ๋อรู้สึกในบัดดลว่าวันนี้ตัวเองไม่น่าออกจากบ้านเลย ไม่สิ บางทีนางอาจจะต้องซื้อปฏิทินไว้ดูฤกษ์ แล้วดูให้ดี ๆ ก่อนออกจากบ้าน!ปกติตอนมาที่ตัวเมืองก็ไม่เห็นเคยเจอเรื่องซวยมากขนาดนี้?ทำไมวันนี้บังเอิญเจอหมดเลยล่ะ?มีแม่หลินนั่นแดกดันถากถาง แล้วยังเสี่ยวเอ้อที่โรงเตี๊ยมอีกต่อให้ไม่ซื้อปลาของนาง ก็ไม่เห็นต้องลงมือเลยนี่?ผ่านไปครู่ใหญ่ จางซิ่วเอ๋อถึงกระเสือกกระสนคลานขึ้นมาได้ พอลุกขึ้นก็ได้ยินน้ำเสียงไม่พอใจ “เจ้าไม่มีตาหรืออย่างไร? ยังไม่รีบโขกศีรษะขอโทษคุณชายบ้านข้าอีก!”จางซิ่วเอ๋อผงะไม่มีตา? โขกศีรษะขอโทษ?นางต้องมีตาที่หลังเหรอ? แล้วต้องโขกศีรษะขอโทษเหรอ?คนที่พูดเป็นชายหนุ่มอายุ 18-19 ปี เป็นผู้ติดตามของเจ้าคนโชคร้ายที่โดนจางซิ่วเอ๋อชน ตอนนี้กำลังจ้องนางด้วยหน้าตาโกรธเกรี้ยวเสื่ยวเอ้ออีกด้านก็พูดอย่างร้อนรน “นั่นน่ะสิ! เจ้
