ที่ไม่ประพฤติตัวอยู่ในกฎในเกณฑ์ด้วย
เวลานี้มีคนบางคนคิดอย่างอดไม่ได้ว่าคนที่เล่นชู้กับแม่หลินจะเป็นสามีของตัวเองรึเปล่า
สายตาที่ทุกคนมองแม่หลินล้วนไม่เหมือนเดิม
แม่หลินโมโหจนพูดไม่ออก หน้าแดงก่ำ ถลึงตาใส่จางซิ่วเอ๋ออย่างเกรี้ยวกราด นางชี้นิ้วใส่จางซิ่วเอ๋อ ค้างไว้เนิ่นนานกว่าจะปรับอารมณ์ได้พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเดือดดาล “เจ้าใส่ร้ายข้าชัด ๆ! เจ้าไปเห็นข้าตอนไหน?”
ชื่อเสียงเป็นเรื่องสำคัญมากในหมู่บ้านนี้ ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ แค่มีคนพูดถึงแบบนี้ก็ส่งผลต่อชื่อเสียงของตนแล้ว
จางซิ่วเอ๋อยังดีที่จริง ๆ แล้วเป็นคนยุคปัจจุบัน ต่อให้ใส่ใจเรื่องชื่อเสียง แต่ก็ไม่ถึงกับมีชีวิตต่อไปไม่ได้เพราะทุกคนว่าร้ายนาง
…………………………………………………
