บทที่ 35 เก็บเกี่่ยวครั้งใหญ่
ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ นางจะได้รีบดึงเชือกขึ้นมา
ตอนจางชุนเถาลงไปในน้ำนั้น นางดูตื่นเต้นไม่น้อย
นางคลำอยู่ในน้ำสักพัก ก่อนจะยิ้มและพูดขึ้น “พี่ ท่านไม่ต้องห่วง แหครอบยังอยู่”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินก็มีสีหน้ายินดี รีบเอ่ยขึ้น “งั้นเจ้าเร็วหน่อย เอาแหครอบนี่ขึ้นมาก่อนแล้วพวกเราค่อยดูกัน ในน้ำนี่หนาวเย็นเกินไป”
จางชุนเถารับคำและยกแหครอบขึ้นมา
ขณะยกขึ้นนางก็บ่นไปพลาง “หนักจัง”
“เอ๊ะ ในนี้คงไม่ได้มีปลาจริง ๆ ใช่ไหม?” จางชุนเถาตื่นเต้นเล็กน้อย
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อดึงแหครอบขึ้นมาแล้ว นางก็รีบดึงจางชุนเถาขึ้นมาด้วย
ในตอนนี้เองน้ำในแหครอบก็รั่วไหลออกไป
นางเพ่งมองด้านใน แต่ต่อให้มีแสงจันทร์ก็ยังมืดอยู่ดี ในแหครอบดูมืดสนิทจนจางซิ่วเอ๋อมองไม่ชัด
นางจึงเททุกอย่างในนั้นลงถังไม้
ไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง แต่ก็สัมผัสได้ว่ามีปลาดิ้นอยู่ราง ๆ
เกินครึ่งถังเลยนะ!
ทั้งจางซิ่วเอ๋อและจางชุนเถาต่างตื่นเต้น
โดยเฉพาะจางชุนเถาที่ตอนนี้ดีใจจนแทบกระโดด “พี่ ท่านนี่เก่งจริง ๆ! ถึงคิดวิธีจับปลาเช่นนี้ได้!”
จางซิ่วเอ๋อมองจางชุนเถาที่ตัวเปียกโชกด้วยน้ำ ถึงเวลานี้ก็ไม่สนใจจะดูว่าในถังน้ำมีอะไรแล้ว จึงเอ่ยขึ้น “เรากลับกันก่อนเถอะ แหครอบนี่เจ้ายังไม่ต้องเอาลงน้ำต่อ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ลงไปวางเอง!”
“ได้เลย!” จางชุนเถาหิ้วแหครอบตามหลังจางซิ่วเอ๋อไป
ทั้งสองกลับถึงบ้าน พอเข้ามาในห้อง จางซิ่วเอ๋อก็ไล่จางชุ
