ถึงที่ไปของหนังสือเล่มนั้น จึงถอนหายใจ “น่าเสียดายที่ตอนท่านย่าให้ข้าก่อไฟ ข้าจุดไม่ติดจึงฉีกหนังสือเล่มนั้น”จางชุนเถาได้ฟังก็ร้องอย่างตกใจ “พี่ หนังสือน่ะมีราคามาก โดยเฉพาะในหนังสือจารึกสิ่งที่เป็นประโยชน์ไว้ไม่น้อย พี่เอาไปเผาได้อย่างไรเจ้าคะ?”……………………………………………
แต่ถึงจะตายไปแล้วก็ยังกินได้อยู่!
สองพี่น้องเพ่งมองปลาตัวนี้อยู่นาน ต่างมีสีหน้าดีใจ
จางชุนเถาชม “พี่ ท่านนี่เก่งจริง ๆ ครั้งนี้พวกเราเก็บเกี่ยวมาได้ครั้งใหญ่เลย”
“เมื่อคืนน้ำขึ้น ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีปลามากมายขนาดนี้หรอก” จางซิ่วเอ๋อเอ่ย
จางชุนเถาเอ่ยขึ้นอีก “ว่าแต่ว่าพี่ไปรู้วิธีถักแหครอบนี่ได้อย่างไร ในหมู่บ้านเราไม่มีใครเคยคิดวิธีจับปลาแบบนี้เลยนะ!”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินก็แอบสะดุ้งในใจ คิดก่อนจะเอ่ย “ข้าเก็บหนังสือมาได้เล่มนึงโดยบังเอิญ ข้าอ่านตัวอักษรบนนั้นไม่ออก แต่มีภาพอยู่ ข้าดูรู้เรื่อง นี่ข้าก็ดูมาจากหนังสือ”
จางซิ่วเอ๋อกลัวว่าจางชุนเถาจะถามถึงที่ไปของหนังสือเล่มนั้น จึงถอนหายใจ “น่าเสียดายที่ตอนท่านย่าให้ข้าก่อไฟ ข้าจุดไม่ติดจึงฉีกหนังสือเล่มนั้น”
จางชุนเถาได้ฟังก็ร้องอย่างตกใจ “พี่ หนังสือน่ะมีราคามาก โดยเฉพาะในหนังสือจารึกสิ่งที่เป็นประโยชน์ไว้ไม่น้อย พี่เอาไปเผาได้อย่างไรเจ้าคะ?”
……………………………………………
