่าข้าเอาเงินไปครึ่งตำลึงเงินหรือ?”
แม่เฒ่าจางทำใจแข็ง “มันไม่ใช่แค่ครึ่งตำลึงเงินนะ มันเป็นเงินสินเดิมจากคนในหมู่บ้านและเพื่อนบ้านเมื่อครั้งงานวิวาห์ของเจ้า”
ที่จริงแล้วแม่เฒ่าจางยังมีเงินตำลึงจากที่อื่นอีก แต่จะเปิดเผยที่มาไม่ได้ จึงต้องเอาเงินเหล่านี้มาอ้าง
ตอนแรกทุกคนก็มุงดูด้วยความนึกสนุก พอได้ยินแม่เฒ่าจางพูดถึงเงินค่าสินเดิม ทุกคนก็เริ่มไม่พอใจ บางคนถึงกับอารมณ์ขึ้น
ตามปกติแล้วไม่ว่าบ้านไหนแต่งลูกสาว พวกเขาก็ไม่ให้ค่าสินเดิมมากขนาดนี้หรอก
แต่ตอนจางซิ่วเอ๋อแต่งงาน แม่เฒ่าจางก็ได้ประกาศไปทั่วหมู่บ้านแต่เนิ่น ๆ ว่าจางซิ่วเอ๋อจะได้เป็นฮูหยินน้อยที่บ้านตระกูลเนี่ยเจ้าของที่ พวกเขาจำนวนไม่น้อยต่างทำนาบนที่ของตระกูลเนี่ย ต่อให้คนที่ไม่ได้ทำนาบนที่ของตระกูลเนี่ยก็ไม่อยากมีเรื่องกับตระกูลจาง
ถ้าวันหน้าแม่เฒ่าจางแอบอ้างบารมีแล้วมาหาเรื่องพวกเขาจะทำอย่างไร?
ดังนั้นตอนที่ทุกคนใส่ซองให้ตระกูลจางก็ถือว่ายอมขูดรีดเลือดเนื้อตนมาให้
ให้เสียเงินใครจะพอใจ? ที่น่าโมโหที่สุดคือเสียเงินไปมากขนาดนี้ พอมาถึงตระกูลจางกลับไม่ได้กินข้าวดี ๆ สักมื้อ
ถ้าตระกูลจางยังดองกับตระกูลเนี่ยเจ้าของที่อยู่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไร แต่ตอนนี้ตระกูลจางกับตระกูลเนี่ยนอกจากจะไม่ได้ดองกันแล้ว ยังมีความแค้นต่อกันอีก
ด้วยสถานการณ์แบบนี้ ใครจะไว้หน้าแม่เฒ่าจาง
ตอนนี้ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายผิดฝ่ายถูก ทุกคนก็มองแม่เฒ่าจางด้วยความเก
