บทที่ 7 ชีวิตอันขัดสน
เตาตระกูลจางอยู่ที่ห้องเล็กอีกห้องหนึ่งนั้นก่อด้วยโคลน ซึ่งด้านบนมีกระทะเหล็กอันใหญ่ตั้งอยู่ หน้าต่างในห้องที่เล็กทำให้ห้องมืดเป็นพิเศษ ทั้งบ้านไม่มีแม้แต่ตะเกียงน้ำมันดี ๆ สักอัน หรือต่อให้มี ก็ไม่มีทางให้จางซิ่วเอ๋อใช้
จางซิ่วเอ๋อได้แต่ยื่นหัวตัวเองเข้าไปใกล้ ๆ เตา ถึงได้รู้สึกถึงแสงสว่างขึ้นมาหน่อย
ส่วนทางแม่โจวของนางนั้นตั้งครรภ์จริง ๆ และรักษาลูกไว้ได้ แต่ตำแหน่งของทารกยังไม่ค่อยมั่นคงนักจึงไม่อาจทำงานหนักได้ แถมหาหมอครั้งนี้ใช้เงินไป 10 เหรียญ และยังไม่นับค่ายาอีก
หากแม่เฒ่าจางรู้เข้า นางจะต้องด่าอีกแน่ ๆ
ครอบครัวของจางซิ่วเอ๋อนั้นอาศัยอยู่ในห้องฝั่งตะวันตก แม่เฒ่าจางกับจางอวี่หมินอาศัยอยู่ห้องตรงกลาง ส่วนลูกชายคนที่สามจางต้าเหออาศัยอยู่ในห้องฝั่งตะวันออก
ภรรยาของจางต้าเหอ แม่นางถาวชะโงกหน้าเข้ามากวาดตามอง “ไก่ที่ไม่ออกไข่จะให้อาหารไปทำไมกัน?”
แม่นางถาวมีลูกชายทีเดียว 2 คน ตอนนี้ลูกชายคนโตอายุ 17 ปีแล้ว ไปร่ำเรียนอยู่นอกหมู่บ้าน ส่วนลูกชายคนเล็กปีนี้ 6 ขวบ อายุเท่ากับจางซานหยา นางถือว่าตัวเองมีลูกชายจึงทำกร่าง ถึงจะกลัวแม่เฒ่าจางเหมือนกัน แต่เรื่องรังแกแม่นางโจวนั้นสบายมาก
เมื่อถึงเวลากินอาหารเย็น หญิงสาวสวมชุดสีชมพูอ่อนคนหนึ่งก็ยกของกินใส่ถ้วยเข้ามาในห้อง
“นี่คือน้ำตาลสดที่แม่บอกให้ข้าเอามาให้” หญิงสาวหน้าตาหยิ่งยโสเอ่ย
จางซิ่วเอ๋อมอง และรู้ว่านี่แหละอา
