ใจ น้องรอง จากนี้ไปเจ้าก็คือน้องรองของข้าจริง ๆ จากนี้ไปข้าจะทำให้เจ้าได้มีชีวิตที่ดี
ในขณะที่คุยกันอยู่ ประตูก็ถูกผลักออกอย่างแรงอีกครั้ง
จางซิ่วเอ๋อรีบกลืนซาลาเปาในปากลงคอ
แม่เฒ่าจางมองทั้งสองคนแล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้น “พยุงพี่สาวเจ้าไปที่ห้อง”
จางซิ่วเอ๋อผงะ แม่เฒ่าจางเปลี่ยนนิสัยแล้วหรือ?
ภายในบ้านตระกูลจางก็ไม่ได้ดีไปกว่าห้องเล็กเท่าใดนัก มีแต่โคลนเต็มพื้นจนแทบไม่มีที่ให้ย่ำเท้า เตียงที่ตั้งอยู่ในห้องหรือก็ขาเอียงกะเท่เร่และสร้างจากไม้เก่า ๆ
นี่คือเตียงของจางซิ่วเอ๋อและน้องสาวทั้งสองของนาง ผ้าห่มบนเตียงแข็งโป๊ก ทั้งยังสีคล้ำแบบซักไม่ออก เห็นปราดเดียวก็ทราบว่ามันถูกใช้มาหลายปี
พอเข้ามาในห้องและเห็นแม่สื่ออ้วนที่ส่งตัวเองกลับ จางซิ่วเอ๋อก็พอจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
“ข้าว่าเจ้านี่โชคดีจริง ๆ เจ้าคงไม่รู้สินะว่าเมื่อวานเกือบไปแล้วจริง ๆ ที่พอเจ้ามาถึงตระกูลเนี่ยปุ๊บคุณชายเนี่ยก็สิ้นลม แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อคืนคุณชายเนี่ยกลับฟื้นขึ้นมา คุณนายเนี่ยจึงบอกว่าโชคดีที่มีเจ้า ตอนนี้เลยให้ข้ามารับเจ้าไปเข้าพิธีแต่งงานต่อ” แม่สื่ออ้วนบอกด้วยสีหน้ายินดีปรีดา
พอจางซิ่วเอ๋อฟังจบ นางก็รู้สึกหัวโตขึ้นเป็นสองเท่า
