ตัวเอง มันจำเป็นอย่างนั้นหรือ!”เธอคือน้องสาวของเสินจั้น!คือคุณหนูแห่งตระกูลเซินในอดีต คือสตรีชั้นสูงอันดับหนึ่งของเมืองหลวงและยิ่งไปกว่านั้น เธอคือสมบัติล้ำค่าในอุ้งมือของพ่อแม่ในตระกูลเซิน!แต่ก่อนเธอช่างเอาแต่ใจและทะนงตน มีชีวิตที่เจิดจ้าแต่ตอนนี้ สิ่งที่เขาเห็นคือร่างไร้ชีวิตที่แบกรับภาระอันมองไม่เห็น!“พี่ใหญ่ ข้าไม่เป็นไร จริงๆ ไม่เป็นไรเลย” แล้วในสภาพแบบนี้ เธอกลับพูดอย่างเบาบางราวกับเมฆและลม!เสินจั้นหัวเราะเยาะดังขึ้น สะบัดแขนเสื้อทำชามยาข้างๆ แตก แล้วหมุนตัวเข้าไปในห้องชั้นใน!“ออกไป ข้าไม่อยากเห็นเจ้า! ไม่ต้องให้เจ้ามาดูแลด้วย!”เสินจื่ออี้ถอนหายใจ เดินไปข้างหน้าแล้วนั่งยองๆ เก็บเศษเซรามิกบนพื้นเธอรู้ว่า เสินจั้นเป็นห่วงเธอ จึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว เสินจื่ออี้เตรียมจะไปอุ่นยาชามใหม่ตอนนี้เอง หลิวซิงก็มาหลิวซิงใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นำของมากมาย มีชุดสตรีที่ประณีตแต่ไม่ถึงกับหรูหราฟุ่มเฟือยเกินไป และเครื่องประดับมากมายที่เสินจื่ออี้ชอบ“ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่องค์รัชทายาทเตรียมไว้ พี่จื่ออี้ องค์รัชทายาทดีกับท่านจริงๆไม่เพียงแต่จัดวังหยูฮวาให้ท่านอยู่โดยตรง ยังเตรียมของมากมายก่อนหน้านี้ ข้าได้ยินว่า เช้าวันนี้ก็ส่งคำสั่งไปที่ครัวเล็กให้จัดเตรียมอาหารค่ำ ข้าแอบไปดูมา ล้วนเป็นอาหารที่พี่จื่ออี้ชอบทั้งนั้น”“ตอนที่พี่จื่ออี้ไม่อยู่ที่ตำหนักบูรพา องค์รัชทายาทไม่กลับมาเป
